ஹேப்பி ... ஹேப்பி தீபாவளி

ஹேப்பி ... ஹேப்பி தீபாவளி

முன்னெல்லாம் தீபாவளி என்றால் குஷி தான். சுமார் ஒன்றரை மாதங்களுக்கு முன்பிருந்தே தீபாவளிக்கொண்டாட்டங்கள் தொடங்கி விடும். புத்தாடை, பட்டாசு, விதவிதமான தின்பண்டம் இத்யாதிகள். சுற்றம் சூழ மகிழ்ந்து குதூகலமாக கொண்டாடிய நாட்களை இப்போது நினைத்து ஏங்க வேண்டியதாக தான் இருக்கிறது.

பண்டிகை நாள் என்றால் நான்கு பேரை பார்த்து, பேசி, உண்டு, மகிழ்ந்து இருந்த நாட்கள் எல்லாம் மலையேறி போய்விட்டது போலும். சதா சர்வகாலமும் டிவி முன்னாடி அமர்ந்து அமர்ந்து பழகிவிட்ட நமக்கு இனி தீபாவளி என்றால் இந்திய தொலைக்காட்சிகளில் முதல் முறையாக ஒளிபரப்பப்படும் திரைப்படங்கள் தான் நினைவுக்கு வரும் போலும். கஷ்டம்.

நாங்கள் அரபு நாடுகளில் இருந்தாலும், இந்த மாதிரி பண்டிகை நாட்களில், முடிந்த வரை உறவினர், நண்பர்களை சந்திப்போம். சென்னையில் இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று நினைத்து நினைத்து வருத்தப்படுவோம். பட்டாசுக்கள் இங்கே வெடிக்க முடியாது. அதனால், அதுவும் இல்லை. புத்தாடைகள் அணிவோம், தின்பண்டங்கள் எல்லாம் அம்மாவை நினைத்து கொண்டு செய்து இங்கே பில்டிங்கில் இருக்கும் அக்கம்பக்கதாற்கு பகிர்ந்தளிப்போம். அவ்வளவு தான் இங்கே தீபாவளி. இம்முறை சனிக்கிழமை தீபாவளி அதனால் என் கணவருக்கு விடுமுறை. இல்லாவிட்டால், வழக்கம்போல இந்த வருடமும் தனியாக கொட்ட கொட்ட உக்கார்ந்துகொண்டு சன் தொலைகாட்சி பார்த்துக்கொண்டு இருப்பேன். எனக்கு தான் சன் தொலைகாட்சி ஆகாதே, இருந்தும் தீபாவளி அன்று மட்டும் என்ன விசேஷம்? ஏன் பார்கிறேன் என்று கேட்கிறீர்களா?

தீபாவளி அன்று வரும் விளம்பரங்களை பார்க்கத்தான்.விளம்பரங்களைப்பார்த்து அந்த பண்டிகை கோலாகலத்தை உணரலாமே. அதனால் தான்.வழக்கமான கெக்கே பிக்கே பேட்டிகள், பட்டிமன்றங்கள், திரைக்கு வந்து சில வாரங்களே ஆன மெகா மொக்கை திரைப்படங்கள் எல்லாம் ஏனோ என்னை ஈர்த்ததில்லை.

தீபாவளி திருநாளில் அப்பா அதிகாலை 3.30 மணிக்கு எழுந்திருந்து முதல் சரவெடி வெடிப்பார். இதைச்சொல்லி தான் அம்மா எங்களை தூக்கம் எழுப்புவார். புலம்பிக்கொண்டே சுமார் 4 மணிக்கு எழுந்து, அம்மா அல்லது பாட்டி கைய்யால் கௌரி கல்யாண வைபோகமே பாடிக்கொண்டே தலைக்கு எண்ணெய் வைத்து கங்காஸ்நானம் பண்ணி, புது துணி உடுத்தி, நலங்கு இட்டுக்கொண்டு, முதல் நாள் இரவு வைத்துக்கொண்ட மருதாணியை அழகு பார்த்துக்கொண்டே வீடெல்லாம் நடந்து, பட்டாசு விட்டு, இனிப்புகளுடன் சிற்றுண்டி இட்லி தின்று, முடிந்த வரைக்கும் நேரில் சொந்த பந்தங்களை சென்று வாழ்த்திவிட்டு வந்து, 11 மணிக்கே பசித்து, கன ஜோராக எழுகறிக்குழம்பு(7 வித காய்கறிகளால் செய்யப்பட விசேஷ சாம்பார்), அவியல், காய், ரசம் போன்ற ஐட்டங்களை ஒரு வெட்டு வெட்டி, படுத்தோமானால் சுமார் நான்கு மணிக்கு தான் முழிப்பு வரும்.. அதன் பின்னர், மட்டிதனமாக இருக்கும். முறுக்கெல்லாம் தின்ற பிறகு, சாயந்தரம் கொஞ்சம் பட்டாசு வெடிப்போம், அதிலும் நான் பிஜிலி மட்டும் தான் விடுவேன்.அதுவும் என் தம்பி பாலாஜி திரி பிய்த்து வெடிக்க பழக்கி என் பயத்தை களைந்தான் . மத்தபடி மத்தாப்பெல்லாம் தைரியமாக தான் விடுவேன். Nice Memories.. sigh..

இந்த பண்டிகைக்கு மட்டும் அப்படி ஒரு மவுசு எங்களுக்கு. பல முறை, "ஹையய்யோ, தீபாவளி முடிஞ்சு போச்சாம்மா?" என்று புலம்பி இருக்கிறோம்.

எதுவாக இருந்த போதும், தீபாவளி பண்டிகை குதூகலத்தை கூட கொண்டு வரும் பண்டிகை. அதனால் இந்த புலம்பலை மத்தாப்பு போல எரித்து விட்டு சிரித்த முகத்துடன் இப்பண்டிகையை வரவேற்கலாம். சென்ற வருட தீபவளிக்கு என் மாமியார் கூட இருந்தார். சூப்பர் லட்டு செய்து கொடுத்தார்.ஆனால் முறுக்கு சரியாக அமையவில்லை. நான் இம்முறை தேன்குழல், ஓமப்பொடி, முள்ளு முறுக்கு, ரிப்பன் பக்கோடா செய்தேன். இனிப்பு இல்லாமல் தீபாவளியா.. அதனால் பால் அல்வா & குலாப் ஜாமுன் செய்தேன்.

நிற்க.

பால் அல்வா நான் kamalascorner என்ற வலைத்தளத்தில் பார்த்து செய்தேன். சும்மா சொல்லக்கூடாது, சுவை பிரமாதம் போங்கள்! நன்றி கமலா அவர்களே!!!

இவர்தம் வலைத்தளத்தில் பல புதிய சுவையான பதார்த்தங்களின் செய்முறையை படங்களுடன் விளக்குகிறார். முடிந்தால் சென்று பாருங்களேன்.

எல்லாமே ஓரளவுக்கு பரவாயில்லாமல் வந்திருப்பதாக தான் நன் நினைக்கிறேன். எனக்கு தற்பெருமை அடித்துக்கொள்ள பிடிக்காது பாருங்கள்.. அதான்... ஹீ ஹீ

எல்லோருக்கும் என் உளம் கனிந்த தீபாவளி நல வாழ்த்துக்கள்..

Have a D'Lightful Diwali. :-)

மனம் ஒரு குரங்கு - 4

மனம் ஒரு குரங்கு - 4

ஒரு 2 மணிநேரத்தில் சுஜாதா அவர்களின் "ஐந்தாவது அத்யாயம்" படித்தேன். அவர் இறப்புக்கு சில ஆண்டுகள் முன்பு எழுதி இருப்பார் என்று நினைக்கும்படியாக அதில் நிறைய technical விஷயங்கள் . கதையைப்பொருத்த வரை மிகவும் சாதரணமாக இருந்தது . கொஞ்சம் அதிகமாக எதிர்

பார்த்துவிட்டேன். சில இடங்களில் ஏனோ தெரியவில்லை , தவிர்க்க முடியாமல் இதற்கு முன்னர் நான் படித்த "விரும்பிசொன்ன பொய்கள் " என்ற கதையின் ஒரு சாயல் . இந்த கதையுடைய முடிவும் சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது . பலருக்கு புரியவில்லையாம். அதனால் மீண்டும் படித்தனராம். மிக கவனமாக படிக்கும் படி சுஜாதா அவர்களின் முன்னுரைப்படி படித்தேன். எனக்கு புரிவதில் பிரச்சினை ஏதும் இருக்கவில்லை..இருந்தாலும் ஏனோ சப்பென்றாகி விட்டது.. Dil hai ke maantha naheen.

விசாகா என்னை அவள் வீட்டில் அகோயீ மாதா பூஜைக்கு அழைத்து இருந்தாள் . இந்தியா முழுவதும் தொன்று தொட்டு ஒரே விதமான ஆசார அனுஷ்டானங்கள் தான் இருந்து வந்து இருக்கின்றன என்பது புரிந்தது . நாம் அரிசி மாவில் கோலம் போடுவது போல அவர்கள் (வட நாட்டவர் ) கோதுமை மாவில் கோலம் போடுகிறார்கள் . என்னை ஹிந்தியில் இரண்டு நோன்புக்கதைகள் படிக்க சொல்லிவிட்டு கையில் ஒரு நோன்பு சரடு கட்டி விட்டாள். அவர்கள் முறைப்படி இதையெல்லாம் அறிவது எனக்கு புதிய அனுபவமாக இருந்தது .

அன்று பூஜையில் அவள் எனக்கு பிரசாதம் கொடுக்க மறந்தாளாம். அதனால் அடுத்த நாள் அதே பிரசாதத்தை(??!!!) கொண்டு வந்து கொடுத்து விட்டு , எங்கள் வீட்டில் ஒரு ராமாஞ்சநேய ஆலிங்கன படம் உள்ளது . அதை காண்பித்து அவளுடைய ஒன்றரை வயது குழந்தையிடம் "ஹன்னுமாமா தேகோ பேட்டா "என்று சொல்லிக்கொண்டு இருந்தாள் . நான் கேட்டபோது , ரக்ஷா பந்தன் அன்று ராகீ கட்ட தம்பி அண்ணா இருக்கவில்லையாம் . அதனால் ஆஞ்சநேயருக்கு ராக்கி கட்டினாளாம் அதனால் , கடவுள்களை எல்லாம் காட்டி உறவு முறை கூறிக்கொண்டு இருந்தாள் .. இதே போல gannu bhayya, mata rani என்றெல்லாம் பிதற்றி கொண்டு இருந்தாள் ..அதை நான் ரசித்து சிரித்தேன் .

வடநாட்டவர் திருமணப்படி விதாயி என்ற ஒரு முறை உண்டு. அதன் படி பெண்கள் வீட்டை விட்டு அனுப்பும் போது மிகவும் உணர்ச்சிபூர்வமாக எல்லாரும் அழுவதை பல படங்களில் பார்த்து இருப்போம். விஷாகா வின் தம்பி திருமண வீடியோ சீடீ எடுத்து வந்து காட்டினாள். அதில் அந்த விதாயி சமயத்தில் ஒரே உணர்சிமயமாய எல்லாரும் அழுதுகொண்டு இருந்த போது என் கணவர் மதிய உணவு அருந்த வீட்டுக்கு வந்து இருந்தார். விஷாகா அந்த காட்சியை பார்த்து சோகமாக இருப்பதை பார்த்து விட்டு என் கணவர் சொல்கிறார். "விஷாகா , எங்கள் கல்யாணத்தின் போதும் என் மாமியார் இதே போல் கண்ணீர் விட்டார்", உடனே விஷாகா பழைய படி "ஆமாம் , பின்னே? பெற்ற மகள் திருமணம் செய்து கொண்டு புகுந்த வீட்டுக்கு போகும் போது எல்லா தாய்மார்களுக்கும் அப்படி தானே இருக்கும் " என்று கூறி மூக்கை உறிஞ்சினாள். படாரென்று என் கணவர் போட்டார் ஒரு போடு.. என் மாமியார் அதற்கு அழவில்லை "மாப்பிள்ளை, நீங்கள் பத்திரமாக உங்களை பார்த்துக்கோங்கோ " என்று கூறி அழுதாள் என்று.. இதை சற்றும் எதிர்ப்பார்த்திராத விஷாகா தன்னையும் மறந்து ரசித்து சிரித்தாள்.அதுக்கு அப்புறம் அவருக்கு சூப்பர் டோஸ் கிடைத்தது என்று நான் சொல்லி தெரிய வேண்டாம்..

வெட்டியாக இருந்த படியால் கடந்த இரண்டு நாட்களில் இரண்டு நல்ல படங்கள் பார்த்தேன். முதலில் பைத்ருகம் என்ற மலையாளப்படம்.

என்னைப்போன்ற ஆத்திகர்களுக்கு இந்த படம் மிகவும் விரும்படியாக இருக்கும். ஒரு சிறந்த நம்பூதிரியின் வீட்டில் இரண்டு மகன்கள். ஒருவன் கோவில் குருக்கள், மற்றவன் நாஸ்திகன், டைம்ஸ் ஆப் இந்தியாவில் journalist. தீவிர ஆஸ்திகனும் நாஸ்திகனும் ஒரே வீட்டில் தத்தம் கொள்கைகளோடு வாழ்கிறார்கள் . அன்பில் ஒரு குறைவும் இல்லை . திடீரென்று தம்மை நாஸ்திகன் என்று கூறிக்கொள்ளும் ஒரு ஊழல் அரசியல் வாதிக்கு தன் தந்தை ஏதோ ஹோமம் செய்து கொடுத்தது குறித்து மனஸ்தாபத்தில் நாஸ்திகம் பாராட்டும் மகன் தந்தையிடம் மரியாதை குறைவாக பேசபோக, தந்தை அவனை வீட்டை விட்டு போகும்படி சொல்லிவிடுகிறார். தனிமையை விரட்ட மூத்த மகன் தான் காதலித்த பெண்ணை ஆதர்ச திருமணம் புரிந்து கொள்கிறான். கிராமத்தில் தீய சக்திகள் இருப்பதாக கருதப்பட்ட ஒரு வீட்டில் வீம்புக்காக தான் கொள்கை நிலைநாட்டும் நோக்கத்தோடு குடி போகிறான். கதை இப்படியாக விறுவிறுப்பாக போகிறது . நிச்சயமாக ஆஸ்திகர்கள் விரும்புவார்கள். எனக்கு பிடிக்காத ரெண்டு விஷயங்கள்.

1. ஏன் படம் முழுவதும் இவ்வளவு இருட்டு? நல்ல விஷயத்தை கூறும்போது பளிச் என்றல்லவா கூறி இருக்க வேண்டும்.. கிளைமாக்ஸ் தவிர படம் முழுதும் ஒரே இருட்டுகசம். அப்பப்பா ..

2. பைத்ருகம் என்று பெயர் வைத்ததற்காக கடைசியில் அந்த மகா நம்பூதிரியை கொல்ல வேண்டுமா? நரேந்திர பிரசாத் என்ற அந்த நடிகரின் நடிப்பும் பாத்திரப்படைப்பும் மிகவும் பாரட்டபடவேண்டியவை. ஆங் சொல்ல மறந்துட்டேன் இந்த படத்தின் டைரக்டர் ஜெயராஜ் ஆம்..

side line போல இந்த படத்தில் ஜெயராமின் பாத்திர படைப்பு இருந்தாலும் இந்த பையனும் நடிப்பான் என்று திட்டவட்டமாக அழுத்தி கூறும்படி அமைந்து இருந்தது. ஜெயராமின் முகத்தில் எவ்வளவு பாவங்கள். பத்திரிக்கையில் தமது கவிதை வராதபோதிலும், கோவிலுக்கு வரும் பெண்ணை சைட் அடிக்கும் போதிலும், தமது ஆயுள் முடிவடையும் சமயம் வந்து விட்டது என்று அறியும் போதிலும்.. பையன், விளாசி தள்ளி இருக்கிறான் என்றே சொல்ல வேண்டும்.எந்த ஹைப்பும் இல்லாமல் எடுக்கபட்டுள்ளதற்கு hats off...( ஒரே ஒரு காட்சியில் hospital காட்டுகிறார்கள்.. மற்றபடி எல்லாமே கிராமத்து சூழல் தான்). எங்கேயும் டெக்னாலஜி ஊடுருவல் இல்லை..இந்த படம் வெளி வந்த ஆண்டு1993. வாழ்க இதுபோன்ற கதைகள்..இதைபார்த்த போது ஆஹா.. நமது கலாச்சாரம் எப்பேர்ப்பட்ட சிறப்பு வாய்ந்தது என்றே என்ன தோன்றுகிறது. அதும் கேரளத்து ஜோசியம் எத்தனை சக்திவாய்ந்தது அதில் அவர்களுக்கு எவ்வளளவு தேர்ச்சி ..மொத்தத்தில் நல்ல ஒரு படம் மற்றும் பாடம் இந்த பைத்ருகம். Thank you hubby dear for hiring this movie.

அடுத்ததா நான் பார்த்த படம் Angels and Demons. வழக்கம் போல Dan Brown ஏடாகூடமான ஒரு விஷயத்தை எடுத்துக்கொண்டு சாமர்தயமாக கையாண்டு இருக்கிறார் . வாடிகன் சிட்டி யில் போப் உடல் நிலை கோளாறு காரணமாக இறக்கிறார். அடுத்த போப் யார் என்ற தேர்வுக்கு மக்கள் காத்து இருக்கும் வேளையில் திடீரென்று வரும் மிரட்டல், கடத்தல், கொலை இத்யாதிகளுக்குள் விறுவிறுப்பாக உண்மையை கண்டுபிடிக்கும் cryptologist Professor Robert Langdon. இதான் கதை . இம்முறை Church இன்கொள்கைகளை எதிர்த்தவர்கள் Illuminatists என்ற தலைப்பை வைத்துக்கொண்டு பின்னி இருக்கிறார். வழக்கம் போல நம்ம ஹீரோ Tom Hanks தான் professor langdon.. பாவம், தனியாக அவரால் இயங்க முடியாத காரணத்தினாலும் ஒரு சின்ன பொண்ணு கூட வந்தால் தான் puzzles எல்லாம் solve பண்ண முடியும் என்பதாலும் ஒரு project research scientist பாத்திரத்தில் Ayelet Zurer .வாடிகன் சிட்டி பூராவும் சுற்றி திரிந்து தேவதைகள் காட்டும் திசையில் இருக்கும் clueகளை கண்டுபிடித்து, தாவு தீந்து விடுகிறது.மொத்தத்தில் ஒரு விறுவிறுப்பான படம்.

The best part is so much of Historic information. வெட்டிதனமாக பேசிக்கொண்டிருக்காமல் உபயோகமான வரலாற்று விஷயங்களை தருகிறார்கள். நல்ல விஷயம்

நானும் என் கணவரும் இந்த படத்தை 'சோபா நுனியில்' இரவு 12 மணி வரை பார்த்தோம்.. நடுவில் என் கணவருக்கு தூக்கம் சொக்கி 'லொட்டு' என்று விழுந்த நொடியில் நான் அந்த படத்தின் mysteryஐ கண்டுபிடித்து விட்டேன். நான் போட்ட சதத்தின் விளைவாக அவர் பயந்து போய் எழுந்து விட்டார். சிறிது நேரம் "ஞ" என்று விழித்து விட்டு rewind பண்ண சொன்னார். ஏன் எதற்கு என்று புரியாவிட்டாலும், நான் என் 'ஆழ்ந்த அறிவாற்றல்' கொண்டு கண்டுபிடித்த விஷயத்தை நம்ப மறுத்தார். பின்னர் படத்தின் கிளைமாக்ஸ் பார்த்து விட்டு அவரே ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்தார். என் பாதங்களில் வீழ்ந்து சரண் அடைந்தார். யாமும் அபயம் அளித்தோம்.. ஹீ ஹீ...என்ன ஒரே குழப்பமாக இருக்கா? படத்தை பாருங்க புரியும்.