Pages

Tuesday, June 14, 2022

சிங்கவேள் குன்றமே....

அஹோபிலமா? அது எங்கே இருக்குன்னு கூட தெரியாது. ஏதோ ஒரு உள்ளுணர்வுல என் கஸின் எனக்கு வாட்ஸப்ப, நானும் அந்த விளையாட்டுக்கு வரேன்னு சொல்லியாச்சு. க்ரூப் டூவர்லாம் போய் வருஷக்கணக்காச்சு. ஏனோ அந்த கான்ஸெப்டையும் முற்றிலும் மறந்தாச்சு. கடைசியா 2008லஅப்பா கூட ஷீரடி மந்திராலயம், ஷனி ஷிங்கனாபுர் போய்ட்டு வந்ததோடு சரி. நாலு நாளைக்கு முன்னாடி பணத்தை கட்டிட்டு வாட்ஸப் க்ரூப்பில் ஆக்டிவிட்டிக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்தேன். 

அதுக்குள்ளே ஆஃபீஸில் மூழ்கும் அளவுக்கு வேலை(யை) வளர்த்து விட்டுண்டுட்டேன். ஏன்னா ரிட்டன்ல நம்ம உடம்பு என்ன கண்டீஷன்ல இருக்கப்போறதோன்னு நமக்கே தெரியலையே? அதனால அவசர அவசரமா மாசக்கடைசியில் பண்ணி முடிக்கவேண்டிய வேலையை இப்போவே எடுத்து முடிச்சு ஹேண்டோவரும் ஆச்சு. சிக் லீவ் எதும் போட வேண்டி வந்துருமோ மொமெண்ட்!

அது தான் கஸின் டிஸைடு பண்ணியிருக்காளே, எல்லாம் சரியாத்தான் இருக்கும்ன்னு ஒரு குருட்டு நம்பிக்கை. அவ இன்டுவிஷன் & டெஸிஷன் மேக்கிங் ஸ்கில்ஸ் மேல அசராத நம்பிக்கை எனக்கு. அவ என்னாட்டம் எல்லாம் இல்லை. சூப்பர் ஸ்பிரிச்சுவல் & இண்டெலக்சுவல். (ஆனாலும் என் கஸின் தான், தெர்ர்ரியும்ல) 

எட்டு மணிக்கு அண்ணா நகர் வெஸ்டில் வண்டிக்கு எல்லாரும் அஸெம்பிள் ஆகிடணும்ன்னு நமக்கு இன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன். அதே மாதிரி கோயம்பேடு ட்ராஃபிக்கில் நீந்திண்டு  8:03க்கு போயாச்சு. நல்ல அருமையான வால்வோ கோச். எல்லாரும் ஏறி செமி ஸ்லீப்பரில் செளகர்யமா தூங்கிண்டே போயாச்சு. விடிஞ்சா அஹோபிலம். ரம்யமான சூழலில் காட்டுக்குள்ளே ஒரு வேத பாடசாலையில் அறைகள். காட்டின் சத்தமே மனசுக்கு அவ்வளோ இதம். இந்த மாதிரி ஒரு இடம் இருக்கும்ன்னு நாமெல்லாம் நினைச்சு கூட பார்த்திருக்க மாட்டோம்.  ஐஞ்சரைக்கு எல்லாரும் இறங்கி அவா அவா ரூம்க்கு போய்ட்டு பல்லைத்தேய்ச்சு முடிச்சுட்டு பார்த்தா,  அரை மணியில் எல்லாருக்கும் சுடச்சுட காஃபி கொடுத்துட்டா. எனக்கானா ஆச்சர்யம். எதும் மேஜிக் ட்ரிக்கா இருக்குமோ? அடுத்தடுத்து எல்லாரும் குளிச்சு கிளம்பி 7:30க்கி கீழே வந்து பார்த்தா, சுடச்சுட பொங்கல் வடை, சேவை, சட்னி, சாம்பார் எல்லாம் ரெடி! மறுபடியும் மேஜிக்கா? 

சமீபத்துல க்ரூப் டூவர்ஸ் எல்லாம் இவ்ளோ டெவலப் ஆகியிருக்குன்னு சத்யமா தெரியாது. எந்த அசெளகரியமும் இல்லாம பரம செளக்கியமா எல்லா ஏற்பாடுகளையும்  பண்ணி அழைச்சுண்டு போய்ட்டு வர்றா. நமக்கு சோறு முக்கியம்ங்கறதுனால நன்றியுணர்ச்சி பொங்கியது. பொங்கல் வடையில் கண்ல ஜலம் வந்திருந்தது. 

எல்லாரும் ஒத்துழைக்க டிஃபன் ஆனதும் கிளம்பினோம். ஜீப்புன்னா எனக்கு ஜாலி. ஏன்னா மலையேத்தம் இறக்கத்துல வயத்தை குமட்டாது வாந்தி வராது. காத்தோட்டமா நன்னா இருக்கும். ஆனா ஜீப்புக்கு ரோடு தேவையில்லைன்னு அப்போ எனக்கு தெரிஞ்சிருக்கலை. காலி தீப்பெட்டிக்குள் ஏழே ஏழு குச்சியை போட்டு குலுக்கோ குலுக்குன்னு குலுக்கினா எப்படி இருக்குமோ அப்படி உணர்ந்தோம். கரடு முரடான பாதையில் மலையின் உள்ளும் புறமும் ஜீப்பை சர்ர் சர்ர்ன்னு கேசவ்வின் லாவகமான கரங்கள் செலுத்தித்து.

இறங்கிட்டு பார்த்தா கூட பயணித்த  அருணின் தலை, சட்டை பூரா செம்மண் புழுதி. மூஞ்சி பூரா முல்தானி மட்டி பேக் போட்டுண்டாப்புல அப்படி ஒரு அழகு அந்த ஜீப்புல போன ஏழு பேரும்.  அப்போத்தான் ஒரு உண்மை உறைச்சது. அடடா நாம திருமுகமும் இதே மாதிரி தானே இருக்கும்? ஓ அதுக்குத்தான் மாஸ்கை போட்டுக்கோன்னு பாலாஜி சார் சொன்னாரோ? பெரிவா சொன்னா பெருமாள் சொன்னாப்புலன்னு சும்மாவா சொல்லியிருக்கா? 

இறங்கின இடம் பாவன நரஸிம்மர் கோவில். மலை உச்சியில் ரொம்பவே குறுகலான பாதையில் ஒரு ஆயிரம் ட்ராக்டர்கள் நிக்கறது. சனிக்கிழமை அதோடு ஸ்வாதி நட்சத்திரம் வேறையாம்.  கூட்டம் அலைமோதுது. கிராமத்து ஜனங்கள். பெருமாளை சேவிக்க கூட்டம் கூட்டமா வந்திருந்தா. விசித்திரமா தோணின விஷயம் பலி கொடுக்கறச்சே ஆடு மாடுகளை பாதையிலேயே வெட்டி தெருவெல்லாம் ரத்த ஆறா ஓடறது. அப்படியே ஸ்வாமிக்கு நிவேத்யம். பார்க்க புதுமையா இருந்தது. அது அவா கலாச்சாரம். அந்த பக்தியை மெச்சாம இருக்க முடியலை. எந்த நிலையிலும் ஸ்வாமியை விட்டுக்கொடுக்காம நாள் கிழமைக்கு ட்ராக்டரை போட்டுண்டு கேஸ், சிலிண்டர் பாத்திரங்கள் சகிதம் வர்றது சாமானிய விஷயமில்லை. கூட்டத்தையோ வெயிலையோ யாரும் கண்டுண்டதா தெரியலை

எங்க யாத்திரா க்ரூப் மெம்பர்ஸ் பேட்ச் பேட்ச்சா போறவா எல்லாரையும் பிடிச்சு கோவில் விசேஷத்தை, தலபுராணத்தை  சுருக்கமா சுப்பையா சார்ங்கற கைடு சொல்லிண்டே வந்தார். 

அடுத்த டெஸ்டினேஷன் பார்கவ நரஸிம்மர் கோவில். நம்மூர் திரு நீர்மலையை ஞாபகப்படுத்தினது அந்த கோவில். கொஞ்சம் படிகள். ஏறிட்டு பார்த்தா நரஸிம்மர் கோவிலில் நிம்மதியையும் அமைதியையும் அள்ளித்தர்றார். 

புழுதி பறக்கும் பாருன்னு பாடிண்டே ரூமுக்கு வந்தப்போ கண்ணை மறைச்சுடுத்து முல்தானி மட்டி பேக். சரின்னு மூஞ்சி அலம்பிண்டு கீழே வந்தா விஸ்தாரமான மெனு. அலைச்சலுக்கும் மெனுவுக்கும் என்ன ஒரு பொருத்தம்? அமோகம்! பெருந்தீனி சாப்பிட்டுட்டு அன்ன தாதா சுகி பவன்னு சொல்லிட்டு ரூமுக்கு வந்தா ஒரு மணிக்கூர் மயக்க நிலை. உண்ட களைப்பு தொண்டருக்குமுண்டோல்லியோ?

ஐஞ்சு மணிக்கு காட்டுக்குள்ளே இருக்கும் கோவில்கள் சாத்திடுவாளாம். அதனால நாலு மணிக்கு புறப்பட சொல்லிட்டார் பாலாஜி சார். மூணே முக்காலுக்கு சுடச்சுட டீ. கிளம்பி ரெடி ஆகி வடிவேல் மாதிரி தம்டீ கும் டீன்னு சவுண்டு விட்டுண்டு அந்த மசாலா டீயை குடிச்சுட்டு தெம்பா புறப்பட்டோம். அடுத்தது யோக நரஸிம்மர் & சத்ர வட நரஸிம்மர். ஆக ஒரே நாளில் எப்படியோ நாலு நரஸிம்மரை பார்த்து முடிச்சுட்டோம். சாயங்காலம் அழகிய சிற்பங்கள் இருக்கற கிருஷ்ணதேவராயர் கட்டின பெரிய கோவில் பார்க்க போனோம். லக்ஷ்மி நரஸிம்மர் க்ஷேத்திரம். பரம அழகு. திவ்யமா இருந்தது. காலாற தெருக்களில் நடந்தப்போ ஓமப்பொடியும் சீனிச்சேவும் பண்ணி வித்துண்டு இருந்தா. பசி நேரத்துக்கு கொஞ்சம் வாங்கிண்டு கொறிச்சேன். லோக்கல் ஃபூட் சாப்பிடாட்டா அதெல்லாம் ஒரு ட்ரிப்பா?

மறுபடியும் ரூமுக்கு வந்தா டின்னர் ரெடின்னு தான் எங்களுக்கே தெரியுமே? தோசை, நிலக்கடலை சட்னி தயிர் சாதம் மாங்கா ஊறுகாய் வெட்டு வெட்டுன்னு வெட்டிட்டு போய் தொபக்கடீர்ன்னு பெட்ல விழுந்துட்டோம். நாலு மணிக்கு எழுந்தாத்தான் எல்லாரும் குளிச்சு ரெடி ஆகி ஆறு மணிக்கு டிஃபனை பேக் பண்ணிண்டு ட்ரெக்கிங் போக முடியும்ன்னு க்ரூப்புக்கு இன்ஸ்ட்ரக்ஷன்.

என்னமோ ட்ரெக்கிங்காம், நம்மால எல்லாம் முடியுமாடீன்னு நானும் கஸினும் பேசிண்டோம். விடுறீ, எல்லாம் அவர் பார்த்துப்பார்ன்னு சொல்லிட்டா. நானானா நடக்கறச்சேயே குப்புறக்க விழற கேஸ். என் கஸின் என்பதனால்.. ஹீஹீ.. அவளும் அவ்வாறே.. என்ன பண்ணப்போறோமோன்னு திகிலான திகில். பாறையில் நடக்கணும்ன்னா பல்லு போய்டுமே ஆண்டவா? நான் வித்யாவுக்கு என்ன பதில் சொல்லுவேன்? ஜெய் நரஸிம்மான்னு நினைச்சுண்டேன். மவுண்ட் எவரெஸ்டில் ஏறி வெற்றிக்கொடி நட்டிட்டு வாகை சூடிண்டு வந்த வீராங்கனையா என்னையும் இவளையும் கனவுல பார்த்தேன். 

சரியான தூக்கம். காட்டுக்குள்ளே இருக்கோம்ங்கற பயமேதும் இல்லாம அடிச்சு போட்டப்புல தூங்கியாச்சு. கார்த்தால பரம ஃப்ரெஷ்.  சீக்கிரம் எழுந்துண்டு அஞ்சு மணிக்கே வந்த காஃபியை குடிச்சுட்டு ரெடி ஆகியாச்சு. 

முதுகுல பை, அதுல டிஃபன், ஸ்னாக்ஸ் எல்லாம் கொடுத்தா. எடுத்துண்டு புறப்பட்டாச்சு. அன்னைக்கு தெரியலை மறக்க முடியாத ட்ரெக்கிங் அனுபவம். வாய்ல நுரை வர்ற அளவுக்கு படியேறியாச்சு. வழுக்கும் பாறைகளுக்கு நடுவில் நடந்தாச்சு. கரையேத்தி விட்டுட்டார் நரஸிம்மர். 

இதுல முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா uncertainities இருக்கே? எட்டு மணிக்கு சென்னைலேந்து பஸ்ன்னா ஒரு மாசம் முன்னாடி பணம் கட்டினவா வர முடியாம போய்டுத்து. ஒரு மணி நேரம் முன்னால விஷயம் தெரிஞ்சு அவாளுக்கு ரீப்ளேஸ்மெண்டா  ஒரு ஃபேமலி புறப்பட்டு வந்திருக்கா. ட்ரிப் ஜாய்ன் பண்ணிண்டவா பஸ்ல வயத்தை பிரட்டறதுன்னுட்டு ரேணிகுண்டாவுலேயே இறங்கி போய்ட்டா. மலையேறும் போது எதிரில் வந்த குடும்பத்தினர் ”600 மெட்லு உன்னையண்டி, ஈரோஜு குதரது”ன்னு சொல்லிட்டு (எங்களுக்கு பீதியை கிளப்பிட்டு) ரிட்டன் போய்ண்டு இருக்கா. அதாவது 600 படி இருக்கு, என்னால இன்னைக்கு முடியாதுன்னு சொல்லிட்டு திரும்ப போறா. ஆக, we were the chosen ones. என்ன தான் சோஸன் ஒன்ஸானாலும் வயத்துல திகில் தான். காட்டுக்குள்ளே பரபரப்பு இல்லாம கவனமா நடந்தோம். கூடவே டூவர் ஆர்கனைஸர் இருந்தார். க்ரூப் க்ரூப்பா பிரிச்சுண்டு ட்ரெக் க்ரூவுக்கு சப்போர்ட் ஸ்டாஃப். எவ்வளோ சப்போர்ட்டிவ் இந்த ஆர்கனைஸிங் க்ரூப்? அமைதியா யாருக்கு என்ன தேவைன்னு keen ஆ கவனிச்சுண்டு,  அங்கங்கே இன்ஸ்ட்ரக்ஷன்ஸ் கொடுத்துண்டு நிழல் மாதிரி தொடர்ந்து வந்தா. நடுவுல செல்ஃப்  மோட்டிவேஷன் வொர்க்‌ஷாப்பை  டாக்டர் நளினா கண்டக்ட் பண்ணினார்.  திக்கு முக்காடி, படியேறி ஜ்வாலா நரஸிம்மரை பார்த்துட்டு அக்கடான்னு பானகத்தை ரெண்டு டம்ப்ளர் வாங்கி வாய்ல விட்டுண்டுட்டு பார்த்தா மாலோல நரஸிம்மர் கோவில் பாருங்கோ எல்லாரும்ன்னு பாலாஜி சார் காமிச்ச இடமொண்ணும் எனக்கு தோதா படலை. அது என்னமோ நேரே அதல பாதாளத்துல இருக்கு! அழகா இங்கேந்து கவ்மெண்ட் ஒரு க்ரேன் வைக்கலாமோன்னோ? 23 புலிகேசியில் வடிவேல் படிக்கட்டுல சறுக்கறாப்புல ஜம்முன்னு கயித்தை பிடிச்சுண்டு பெரிய பெரிய லேடீஸெல்லாம் மாலோலனை பார்த்திருப்போம். effortless ஆ. ஆந்திர கவ்மெண்டுக்கு யாராவது எழுதிப்போடணும். I must write to the authorities you know?( immediate ஆ ச்செய்யுங்க இன் மனோபாலா வாய்ஸ்) 

இன்னும் இன்னும் இன்னும்ன்னு மைனஸ் ஒன் ஃப்ளோருக்கு மாலோலனை தரிசிக்க போறதுக்குள்ள சத்யமா தொண்டை காய்ஞ்சு நாக்கும் வெளீல வந்துடுத்து. கண்ணு ரெண்டும் வெளீல வந்தது முன்பே ஜ்வாலாகாரு காருண்யம். 

அடுத்த படியா இனி எல்லாம் சுகமே, இறக்கமேன்னு டபுள் கன்ஃபர்மேஷன் வாங்கிண்டு சர்வ ஜாக்கிரதையா பாறையில் இறங்கி படியிறங்கி கீழ் அஹோபிலம் வந்து சேர்ந்தோம். கூட்டமான பஸ்ஸில் ஏறி மத்த அஹோபில சேவார்த்திகளோட சேர்ந்து க்ரூட நரஸிம்ஹ க்ஷேத்திரத்துக்கு வந்து பார்த்துட்டு, கடைசியா கரஞ்ச நரஸிம்மரை சேவிச்சுட்டு ரூமுக்கு வந்து சேர்ந்தோம். 

திடீர்ன்னு சேஞ்ச் அஃப் ப்ளான்ஸ்.  ராத்திரி புறப்பட்டு கார்த்தால சென்னை வர்றாப்புல தான் இடினரி. ஆனா எல்லாரும் தக்க நேரத்துல வெற்றிகரமா ட்ரெக்கிங்கை முடிச்சதுனால லஞ்ச் முடிச்சுட்டு மூட்டையை கட்டிண்டு புறப்பட்டாச்சு. மத்யானம் 2:30க்கு புறப்பட்டு இரவு 11:30க்கு சென்னைக்கு கொண்டு வந்து விட்ட குழுவை என்னன்னு சொல்லி பாராட்டறது?

மொத்தத்துல மறக்க முடியாத ரெண்டு நாள் ஜெட் வேக பயணம். அருமையான ஏற்பாடுகள். தரமான சுவையான உணவு. எந்த விதமான பக்க விளைவுகளும் இல்லை.  தகவல் களஞ்சியம் கைடு திரு சுப்பையா ஜி, எங்க ஜீப் சாரதி கேசவ், எங்க பஸ் ட்ரைவர், ட்ரெக்கிங்கில் கூட வந்த சாயி, முக்கியமா எல்லா நேரமும் அலர்ட்டா எனர்ஜிட்டிக்கா விஷயங்களை சொல்லிண்டே வந்த பாலாஜி சார், கூட வந்த டாக்டர் நளினா அவர்கள், குட்டிச்செல்லம் தாரக், அஸ்வினி,  ரெண்டே நாளில் அன்பை பொழிஞ்ச சுபா, பிரபா, ரேகா, சுகன்யா ஜி, ஏஜ் இஸ் ஜஸ்ட் எ நம்பர்ன்னு உணர்த்திய திரு பாஸ்கரன் ஜி , அருண், அறிவு ஜீவி ஆனந்த் மற்றும் க்ரூப் மெம்பர்ஸ் எல்லாருக்கும் அனந்த கோட்டி புண்ய நமஸ்காராலு. 

முக்கியமா இந்த மாதிரி ஒரு ட்ரிப்பை எனக்கு சொன்ன என் கஸின் இருக்காளே அவ தெய்வ மச்சான் மாதிரி தெய்வ கஸின் என்றால் அது மிகையன்று 

இந்த மாதிரில்லாம் என்னால ட்ரிப் நினைச்சு கூட பார்க்க முடியாது. எல்லாம் அவன் செயல். 

இவ்வளோ சவரணையா பதவிசு  நறுவிசா (எங்க செல்லவா வார்த்தைகள்) கூட்டிண்டு போன மந்த் ரா யாத்ரா குழுவினருக்கு சிரம் தாழ்ந்த நன்றிகள் & நமஸ்காரங்கள். 100% ரெக்கமண்ட் பண்றேன். குறிப்பா பெரியவா பரம இதமா மந்த்ரா யாத்ராவில் செளகர்யமா போய்ட்டு வர்லாம். பாலாஜி சார் 100% நன்னா பார்த்துப்பார். அதுக்கு நான் கேரண்டி.  Sri Balaji Davey - 9840188430





Friday, June 14, 2019

A crazy genius creator

உம்புருஷன் மாது இருக்கறவரை எனக்கு கல்யாணம் நடக்காதும்மா.

ஏன் அண்ணா?

இதான் மாப்பிள்ளை பையனா?ன்னு பொண்ணாத்துல கேட்டா. இவர் உடனே  இல்லை, மாப்பிள்ளை பெரியவர்ன்னு சொல்றார்மா

அந்த பொண்ணோட ஃப்ளாட் மாம்பலத்துல ஆறாவது மாடி. உங்கண்ணனுக்கு மூணாவது மாடி ஏறும்போதே வாய்ல நுரை தட்டி கீழே உக்காந்துடுத்து. அந்த பொண்ணோட ஃப்ளாட்டுக்கு போகறதுக்குள்ள உங்கண்ணன் ஃப்ளாட்

பர்னால் சிங்கா? என்னய்யா பேரே பொய்யா இருக்கே?
சைபால் சிங்க்ன்னு ஒரு மந்திரி இருந்தாரே?
(மீசையானாலும் மனைவி)

*******************

என்னுடைய ஃப்ரெண்டு ஒருத்தன் இருக்கான், பெரீய்ய கேடி, செல்வராஜ்ன்னு பேர். போன வாரம் அவன் மாறுவேஷம் போட்டுண்டு, ஒரு பேங்க்கை கொள்ளையடிச்சுட்டான். பதினைஞ்சு ரூபா.. பாவம் அவன் மேக்கப்புக்கே இருபது ரூபா செலவாம். அது புதுசா ஆரம்பிச்ச பேங்காம். இது தெரியாம கொள்ளையடிச்சுட்டான். ( ஒரு சொந்த வீடு வாடகை வீடாகிறது)

******************

பார்ரீ மைதிலி, உன் புள்ளை இண்டர்வ்யூ அட்டெண்ட் பண்ணியே ரிட்டயர் ஆயிடப்போறான்

நம்ம கோழியூர் கோவிந்தாச்சாரி சொல்லியிருக்கார், இன்னும் ரெண்டே வருஷத்துல நம்ப மாதுவை பிடிக்க முடியாதாம். ஆமாண்டி மைதிலி, உம்புள்ளை மாது ஆத்துலேயே உக்காண்டு தெண்டச்சோறு தின்னு தின்னு கட்டிப்பிடிக்க முடியாம குண்டாகப்போறான்( அலாவுதீனும் ஹண்ட்ரட் வாட்ஸ் பல்பும்)

aircrash at delhi airport, 200 feared dead - டெல்லியில் விமான விபத்தில் 200  பேர் பயத்திலே செத்தார்கள்

(அலாவுதீனும் ஹண்ட்ரட் வாட்ஸ் பல்பும்)

*********************

ஸ்டெல்லா ஜானகி : மாதுவை இந்த வருஷம் படிக்க வைச்சு பாஸ் பண்ன வைக்கறேனா இல்லியா பாருங்களேன்!
தாத்தா : அதெப்படிம்மா அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா உன்னால சொல்ல முடியும்?
ஸ்டெல்லா: எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு, பிகாஸ் ஜீஸஸ் நெவர் ஃபெய்ல்ஸ்
தாத்தா : பட் யுவர் மாது ஆல்வேஸ் ஃபெயில்ஸ்
(ரிட்டன் ஆஃப் க்ரேஸி தீவ்ஸ்)
**********
வீடு கட்டணும், உஷாக்கு கல்யாணம் நடத்தணும்..
அய்யீய்யோ...
என்னடா உப்பிலி..
அய்யிய்யோ..
சொல்லு
எல்லாரும் ஒண்ணை மறந்துட்டேளே?
என்ன?
எனக்கெப்போ கல்யாணம்
மூதேவி, உனக்கு பூணூல் போட்டதே வேஸ்டு!

(கிரேஸி தீவ்ஸ் இன் பாலவாக்கம்)
*******
திருட்டுத்தொழில் கத்துண்டு முதல் வாட்டியா ஒரு அடையார்ல ஒரு மெடிக்கல் ஷாப்புக்கு திருடப்போனேன்
அம்ருத்தாஞ்சனம் இருக்கான்னு கேட்டேன்
இருக்குன்னான்.
எவ்வளோன்னேன்
ஆறு ரூபான்னான்.
பத்து ரூபாயை கொடுத்தேன்
அம்ருதாஞ்சனத்தை டேபிள்ள வைச்சுட்டு பில்லை போட்டுண்டு  வான்னேன். அவன் பில்லை போட்டுண்டு வர்றதுக்குள்ள நான் அம்ருத்தாஞ்சனத்தை திருடிண்டு ஓடி வந்துட்டனே

திருடன்: என் பேரென்னன்னு கண்டு பிடிங்க பார்க்கலாம்! எவ்வளோ யோசிச்சாலும் இந்த மருதுவோட பேரை உங்களால கண்டு பிடிக்கவே முடியாது
மாது: உன் பேரு என்ன மருதுவா?
திருடன்: ஐ.. புத்சாலியா நீ.. எப்பிடிய்யா கண்டு பிடிச்ச?
மாது: கஷ்டம்.. இவனுக்கு எருதுன்னே வைச்சிருக்கலாம்! அறிவுல ஆடு மாடை விட மோசமா இருக்காண்டா!

ஏன்யா மருது, இந்த பேங்குக்கு சுரங்கம் தோண்டப்போறேன்னு சொல்லிண்டு இருக்கியே, கடப்பாரை மம்பட்டி எல்லாம் வைச்சு தோண்டினா சத்தம் வருமேய்யா.. போலீஸ்ல மாட்டிக்கப்போறே!
இதெல்லாம் யோசிக்காமலா சுரங்கம் தோண்டுவோம்? காதுல பஞ்சை வைச்சுண்டு தோண்டுவோம்!

அப்பண்ணா சாஸ்திரிகள் : நான் பத்து சாவு சவுண்டி கருமாதி காரியத்க்கெல்லாம் தான் வழக்கமா போறது. நடூவுல ஒரு சேஞ்சுக்கு கல்யாணம் சீமந்தம்ன்னு போவேன். சீனு எனக்கு ரொம்ப வேண்டப்பட்ட பையன், தட்ட முடியலை வந்துட்டேன்.
குப்புசாமி ஐங்கார் தாத்தா : நல்ல மங்களகரமான சாஸ்திரிகள் தான். வீடெங்கே உங்களுக்கு?
அப்பண்ணா சாஸ்திரிகள்: கிருஷ்ணாம்பேட்டை சுடுகாடு பக்கத்துல
அதாவது இந்த நிச்சியதார்த்தம் இருக்கே.. மஹா அனாவஸ்யமான ஃபங்ஷன். எழவெடுத்த மாதிரி இழுத்துண்டே போகும்னேன்.
 சீக்கிரம் ஃபங்ஷனை முடிச்சு என்னை சீக்ரம் அனுப்புச்சு விட்ரு. நீ பாட்டுல டிலே பண்ணி என் தாலி அறுத்துடாதேப்பா..  இன்னைக்கு ஜட்ஜ் பரமேஸ்வரன் ஆத்துக்கு நான் போயாகணும்.
எதுக்கு?
அவன் மண்டையை போட்டு இன்னைக்கு எட்டாம் நாள். நான் போய் தான் எல்லாம் பண்ணியாகணும்
மாது, இந்த சாஸ்திரிகள் வாண்டாம்டா.. நீ தாலி கட்ற சமயத்துல கைல அட்சதைக்கு பதிலா எள்ளை கொடுத்தாலும் கொடுப்பான்
இந்த கல்யாணம் சவுண்டிக்கெல்லாம் மந்திரம் ஒண்ணே தான்.. என்ன கொஞ்சம் ட்யூனை ஏத்தி இறக்கி மாத்தி மாத்தி சொல்லணும். அவ்ளோ தான். நீ கவலையே படாதே.. கல்யாணத்தை பொணப்புரட்டு புரட்டிப்புடறேன்.
மாது, இந்த வாத்தியார் வேண்டாம்டா..வாயதிறந்தா கோவிந்தா எழவுன்னு அபசகுனமா பேசறதுக்கே அவதாரம் எடுத்திருப்பான் போல்ருக்கே டா..
(ரிட்டன் ஆஃப் க்ரேஸி தீவ்ஸ்)

கல்யாணத்துக்கு என்ன ஸ்வீட் தெரியுமா?
திரட்டிப்பால்...
பாலுக்கு என்ன பண்றது இப்போ?
கவலையே படாதேப்பா.. நான் திருவான்மியூர் பூத்லேந்து திருடிண்டு வந்துர்ரேன்
ஆஹா.. தெரட்டிப்பால் பண்றதுக்கு திருட்டுப்பாலா? ஓஹோ!

A droplet in an ocean - எத்தனை சொன்னாலும் போறாது. எத்தனை சிரிச்சாலும் இனிமே அதுல ஒரு சோகம் இழையோடும். என்ன அவசரம் அதுக்குள்ள உங்களுக்கு?

Fig gigs

கேஃபிட்டீரியாவில் உட்கார்ந்துண்டு என்னிக்குமில்லாம இன்னிக்கி அத்திப்பழ ஐக்கீம் சாப்பிடலாம்ன்னு சபலம். அது அத்திப்பழ குல்ஃபி. குச்சியை கைல பிடிச்சுண்டு ஆ....னன்.....தமா சாப்பிட்டுண்டு இருந்தேன். நம்ம ஆவின் திரட்டிப்பால் இருக்கோன்னோ? அதுல கொஞ்சம் அத்திப்பழத்தை நறுக்கிப் போட்டு நடுல நடுல வந்துண்டு இருந்தது. செம டேஸ்ட்.

சாப்பிடும்போது ஒண்ணு ஃபோன் பாக்கணும். இல்லே, டீவி. ஃபோன் இன்னிக்கி ஓவரா களைச்சு போய் , பேட்டரி பிராணனை விட்டுடுத்து.

சரின்னு ஃபாக்ஸ் லைஃப் டீவி பார்த்துண்டே குல்ஃபியை உறிஞ்சினேன். அது ஊர் ஊராப் போய் அவா சமயலை சாப்பிட்டுப் பார்த்து சமயல் கற்கும் ஸ்பெஷல் நிகழ்ச்சி. குபுஸ் எப்படி பண்றதுன்னு காமிச்சுட்டு, இப்போ இதுக்கு தொட்டுக்க என்ன பண்ணலாம்ன்னு கேட்டாளா? நம்ம கஷ்டகாலம், மாமிஸத்தை அப்படியே நறுக்கி, கொத்தி, மலை மாதிரி கூட்டி, பரோட்டா மாவு மாதிரி பிசைஞ்சு,  சேமியா மாதிரி பிழிஞ்சு, அதுல என்னென்னமோ சம்பந்தமேயில்லாம தக்காளி, கோதுமை ரவை(?) கொத்தமல்லி (50 கட்டு)  கடைசி வரை உப்பே போடாம, நத்தை ஓடு இருக்குல்ல? அதுல அந்த ஃபில்லிங்கை நிரப்பி ஓவன்ல வைச்சு அதை எடுத்து, அதை ஃபோர்க்கால குத்தி குத்தி.. சரி வுடுவொம்.

இப்படி மூளையின் ரிஸப்டார்களை இந்த காட்சிக்கோவையிலேந்து டெலிப்பரேட்டா முடக்கிட்டு, நாக்கை பிரதானமா வைச்சுண்டு ரசிச்சு ருசிச்சு அத்திப்பழ ஐக்கீமை முடிக்கறச்சே கேஃபிட்டீரியா கேர் டேக்கர் ஒருத்தர் என்கிட்ட வந்து, ”மேடம், பிக் தானே சாப்பிடறீங்க?”

தூக்கி வாரிப்போட்டது எனக்கு!

என்னது? pig ஆ?ன்னேன் அதிர்ந்து.

உடனே, ஆமா மேடம், இது பிக் தான்.

அடராமா, ஜெல்லி, சாக்கலேட்ல அனிமல் ஃபேட் போடற மாதிரி இப்போ ஐக்கீம்லையும் பன்னிக்கறியா? ஆவின் திரட்டுப்பால் இல்லியா இது? வாய்ல ஒண்ணும் சேமியா தட்டுப்படலியே! கடவுளே, என்ன பண்ணுவேன்! ஐய்யோ ஐய்யோன்னு  பதறினேன்.

அதுக்குள்ள அவர், அத்திப்பழம் மேடம்ன்னார்.
அத்தி...ப்பழமா.. ஓ ஃபிக்... fig ஐ சொல்றீங்களா?
நிம்மதிப் பெருமூச்சு.

ஷப்பா! ஏண்டா இப்பிடி பீதியைக் கிளப்பறீங்க?

Thursday, June 13, 2019

பூ முடிப்பாள் இந்த பூங்குழலி

மருத மல்லி மருத மல்லி

நமக்கு தான் பூ கட்ட வராதே, இப்போ ஜூன் மாசம் பூ மலிவா இருக்கேன்னு பத்து ரூபாய்க்கி, (ஆமா, கொஞ்சம் அதிகம் தான், நான் கட்டுற அழகுக்கு) கட்டி பளகுவோமேன்னு சொல்லிட்டு உதிரிமல்லி வாங்கினேன்

அதுல பாருங்க, பூ வாங்கினேனேயொழிய பூ கட்ட நல்ல நூல் இல்லை வீட்டுல. அம்மாவோட ஒய்ட் டப்பாவுக்குள்ள இன்னும் பேரே கண்டுபிடிக்கப்படாத கலர்களில கோடிக்கணக்கான நூல்கண்டுகளும் பாபின்களும் இருக்கும். இருந்தாலும் நான் பூ கட்டி பழக ஒரு நூல் கூட ஸ்லாக்கியமா கிடைக்கலை! இதுவே வாழை நாரா இருந்தா அந்த ஃப்ரிக்‌ஷனுக்கு ஜோரா கட்டமுடியும்ங்கற பேஸிக் திங்க்கிங் இருக்கா இந்த பூ விக்கறவாளுக்கு? கும்மோணத்துல எல்லாம் என்னா சவரணை? அவாளே நூலும் கொடுத்துடறா.
இந்த ஒரு காரணத்துனால தான் என்னால  பூ சரியா கட்ட முடியலை.

(ஏய், யாரது ஆடதெரியாதவளுக்குன்னு கிகீக்கீன்னு சிரிச்சிண்டு? ஐ ஸீ யூ கெட்டவூட், ப்ளடி பிட்பாக்கேட்ஸ்)

இப்போ புதுசா என்ன பிரச்சினைன்னா நூல்கண்டு டப்பாவையே காணும். நம்மாத்துல ஒரு கரும்பச்சை பூ கட்டற நூல்கண்டு உண்டு. ஆனா அது வருஷா வருஷம் வீடு ஷிஃப்ட் பண்ணும்போது மட்டும் தான் கிடைக்கும். அப்பறம் அந்த மெஷின் ட்ராவுல த்ரெட் கட்டர், தையல் பிரிச்சிட்டர் (நானே சிந்திச்சு பேர் சூட்டினேன்) இதெல்லாம் கூட ஒரு கருப்பு நூல் இருந்தது. அதை யூஸ் பண்ணிண்டேன்.

பூ கட்டும் வைபவம் ஆரம்பிச்சேன்.ஸ்ட்ராஜிக் திங்கிங் முக்கியம் முதல்ல. அப்பறம் ப்ளானிங். தொராயமா எவ்வளோ பூ இருக்கலாம்ன்னு யோசிச்சேன். மேத்ஸ்ல ரொம்ப வீக் நான். அதுனால நூல் நீளம் ப்ளான் பண்ணிண்டு கட் பண்ணி மூணா மடிச்சு ரெடி பண்ணிண்டேன்.
அதென்னவோ நூலை வைச்சு கட்ட ஆரம்பிச்சப்போவே நாலு மணி நேரம் நான் ஏஸி காரில் நானூறு குலோமீட்டர் வேகத்தில்  பயணிச்சு ஹோட்டலுக்குள் லஞ்ச் சாப்பிட நுழையும் லேடீஸ் மாதிரி ஒரே குருவிச்சிக்கு.

பூவை மெள்ளமாவும் ஃபர்ம்மாவும் பிடிச்சுண்டு மேல்கீழா முதல்ல அரேஞ்ச் பண்ணி கெட்டி பண்ணிண்டேன். நூலை ஒரு சுழற்று சுழற்றி இன்னும் டைட் பண்ணிண்டு ஒரு நாட் போடணும். அவ்வளவ்தான். சித்திரமும் கைப்பழக்கம், செந்தமிழும் நாப்பழக்கம் இல்லியோ?இதென்ன பிரமாதம்? எல்லாம் வந்துரும்.

முதல் ரெண்டு பூவை மேலும் கீழுமா வைச்சுண்டு ஒரு சுத்து சுத்தி, டைட் பண்ணினேனோ இல்லியோ, ரெண்டு பூவும் பாவம் நூலால் கழுத்து சரக்ன்னு  அறுக்கப்பட்டு, கில்லட்டீன்(Guillotine) பனிஷ்மெண்ட் கொடுத்தாப்புல இறந்து என் மடியில விழுந்துடுத்து. வேகமா அதை எடுத்து உச்சி மண்டையில தொராயமா சொருகி வைச்சுண்டேன். பின்னாடி வைச்சுக்க முடியில்லை, ஹேர்பின் தேடமுடியாது.

”இப்போ learn from your mistakes. Don’t overdo. மெதுவா சுத்தினாப்போறும். டைட்டா சுத்தினா கில்லட்டீன்
பனிஷ்மெண்ட் பூவுக்கு. அதுக்கு நீயே தொங்கேன்”னு மைண்ட்வாய்ஸ் பேட்வேட்ஸ்ல திட்டித்து.

சரி. இப்போ மெதுவா சுத்தி சர்வ ஜாக்கிரதையா பூவை பேலன்ஸ் பண்ணி நாட் போட்டேன். சக்க்ன்னு நின்னது பூ.”ஆஹ்ஹா.. தட்ஸிட். ஸோ ஸிம்பிள். ஆயிரம் பேரைக்கொன்னாத்தான் அரை வைத்தியன் ஆகமுடியும். அப்படித்தான் ரெண்டு பூவை தூக்குல போட்டாலும் சமர்த்தா கத்துண்டாச்சே நீ? வெல் டன். உன்னாலாகாததுமுண்டோ?” ன்னு சித்த முன்னாடி கழுவி ஊத்தின மைண்ட்வாய்ஸ் புகழாரம் சூட்ட,  உச்சி குளுந்தேன். எதுக்கும் உச்சி மண்டையில தொட்டுப்பார்த்துண்டேன். ரெண்டு மல்லியும் கரகம் மாதிரி ஏதோ நின்னுண்டு இருந்தது.

”இனி தினமும் ஒவ்வொரு பூ வாங்கிண்டு வந்து கட்டி பழகிடு. ஒரு நாள் சம்பங்கி, ஒரு நாள் சாமந்தி, ஒரு நாள் முல்லை, ஒரு நாள் ஜாதி, ஒரு நாள் ரோஜா, ஒரு நாள் வாழைப்பூ... தேவைப்பட்டா கோயம்பேடு கூட போய் வாங்கிக்கலாம். நோ பிராப்ளம். ஆனா தினமும் கட்டணும். எவ்ளோ தெரப்யூட்டிக் பாரேன்? நல்லது, கிறுக்கெல்லாம் தெளிஞ்சிரும். உனக்கு நட்டு டைட் ஆயிடும் ”அப்படீன்னெல்லாம் மைண்ட் வாய்ஸ் ஏகப்பட்ட லெக்சர். ”ச்சை! கேட்டனா இப்போ உன்னைய? ஒரு ஜதை பூவை பாலன்ஸ் பண்ணி நிக்க வைச்சிருக்கேன். அதுக்குள்ள கோயம்பேடா? சம்பங்கியா? சாமந்தியா? முதல்ல கிளம்பு நீய்யி! ”

அடுத்த ரெண்டு பூவை பக்கத்துல நிக்க வைச்சு பாலன்ஸ் பண்ணி நூல் சுத்தி கொண்டு வர்லாம்ன்னா நூல் சுத்த இடமில்லை. சரி பழைய ஃப்ரென்ட்ஸ் ரெண்டு பேரையும் அல்லேக்கா சேர்த்து நாலு பூவுக்கும் சேர்த்து நூல் சுத்தி நாட் போட்டேன். திக்கா அழகா இருந்தது. நடுவுல இடம் விட்டா சென்னையில பூ வியாபாரிகள் கட்டின மாதிரி ஆயிடும். மூணாவது ஜதை பூவை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி நிக்க வைச்சேன். கொஞ்சூன்ன்ன்ண்டு இடம் விட்டு  நூலை சுத்தி மெதுவா நாட்ட் போட்டுண்டே இருக்கேன்.... அதுக்குள்ள என்ன தோணித்தோ, உணர்ச்சி வசப்பட்டு ஃபர்ஸ்ட் கட்டினேனோல்லியோ அந்த ரெண்டு பூவும் ஆண்டிக்ளாக்வைஸ் அன்வைண்ட் ஆகி, ரிவர்ஸ் கியர்ல தானா திரும்பி மேலேந்து தொபுக்கடீர்ன்னு கீழ குதிச்சு தற்கொலை பண்ணிண்டுடுத்து.

அட ராமா.. நாட் டைட்டா போட்டா கில்லடைன் பனிஷ்மெண்ட். நாட்டை கொஞ்சம் நிதானமா போட்டா தானா  குதிச்சு தற்கொலை! எப்படி இருந்தாலும் இந்த மல்லிப்பூவின் நான் கோஆப்பரேஷன் மூவ்மெண்ட் என்னை ரொம்பவே பாதிச்சது. ஒரு வேளை ஒவ்வொரு ராசிக்கும் ஒவ்வொரு மிருகம் இருக்கறாப்புல ஒவ்வொரு ராசிக்கும் ஒவ்வொரு பூ இருக்குமோ? ஒரு வேளை என் ராசிக்குரிய பூவைக் கண்டுபிடிச்சு கட்டத்தான் என்னால முடியுமோ? ஒரு வேளை என் ராசிக்குரிய பூ காலிஃபிளவரானால்? ஓ மை காட்! ஏன் எதுவுமே ஒர்க்கவுட் ஆகறதில்லை?

குத்து மதிப்பா ஒரு எட்டு  பூ கட்டிப் பார்த்தேன். நவக்கிரஹம் மாதிரி ஒவ்வொரு பூவும் ஒவ்வொரு திசையில இருந்தது. (பார்க்க படம்)

நாட் பேட் ஆக்சுவலி!

அடப்போங்கைய்யா..

மரியாதையா டிராவை குடாய்ஞ்சு பெரிய ஊசி எடுத்தேன். அதே நூலை போட்டு கடகடன்னு கோர்த்துட்டேன். செண்டு மல்லி ரெடி. ”போறும்போ. தினமும் நாலு பூ மட்டும் கட்டு. உன்னால எல்லாம் எதுவும் முடியாது. நீ ஒண்ணுத்துக்கும் லாயக்கில்லை” - மறுபடியும் மைண்ட் வாய்ஸின் கழுவி ஊத்தல்!

Tuesday, June 4, 2019

தையல் நாயகி

புதுசா இப்பெல்லாம் தையல் மெஷின்ல மோட்டர் வைச்சுண்டு தைக்க ஆரம்பிச்சிருக்கேன். அது தான் எம்ப்ராய்டரி, க்ராஃப்ட்ஸ் வொர்க், க்வில்லிங் எல்லாத்துலேயும் கோல்டு மெடல் வாங்கிருக்கோமே, இதெல்லாம் ஜுஜுபிம்மான்னு இறங்கிட்டேன்.  எங்க மன்னிட்டேந்து ஒரு மெஷின் (ஃப்ரீயாத்தான்) சுட்டுண்டு வந்துட்டேன்.

முதல்ல புடவைக்கு ஃபால் தைக்கலாம்ன்னு எடுத்தேன். கடையில கேட்டா, 200 ரூபாயாம். ஃபால் தைச்சு ஓரம் அடிச்சு கொடுக்க. நானோ ஏழை.. என்கிட்ட இருக்கறதோ இருனூத்தி சொச்ச புடவைகள் தான்! இதையெல்லாம் ஓரம் தைச்சு ஃபால் வைக்க  பேங்கைத்தான் கொள்ளையடிக்கணும் போல்ருக்கே?  யாருகிட்டே? விடுவமா நாங்க?

முதல்ல மெஷின்ல ஊசியில் பத்திரமா நூலை கோர்த்துண்டேன். அப்புறம் தான் புரிஞ்சது பாபின்னு ஒண்ணு இருக்காம். அதுலேயும் சேம் கலர் நூல் தான் போடணுமாம். இல்லாட்டா தையல் கலர்க்கலரா கச்சாமுச்சான்னு இருக்குமாம்.

பாபின்ல வேற கலர் நூல். :-|  இப்போ ஊசிலேந்து நூலை உருவிட்டு பாபின் கோர்த்தல் பணி.  மூணு நிமிஷம் மோட்டரை அழுத்திட்டு பார்க்கறேன் பாபின் காலியா தான் இருக்கி! நூல்கண்டு என்னமோ டயட்ல இருந்தாப்புல இளைச்சிடுத்து! அந்த பக்கி மெஷின், பாபின்ல நூலை சுத்துன்னா மூதேவி அந்த பாபின் வைப்போமே, அந்த rodல படு வேகமா நூலை சுத்திண்டு இருந்திருக்கு. இது தெரியாம நான் பாதி நூல்கண்டை இஹிஹின்னு இளிச்சுண்டு சுத்த விட்ருக்கேன். மறுபடியும் unwind பண்ணி பாபினை சுத்தவுட்டு.. ஷப்பா.. ரீவொர்க்!

இப்போ பாபின் ரெடி. ஆனா நூல் கோர்க்கறதுக்குள்ள தாவு தீர்ந்துடுத்து!  என்னமோ ஒரே இருட்டாவே இருக்கேன்னு கஷ்டப்பட்டு அரை மணி தைச்சுட்டு பார்த்தா சந்தி சமயம் மசங்கிருக்கு. கவனிக்கலை. எழுந்து போய் லைட்டை போட்டேன். ஆஹா.. பளீர்ன்னு வெளிச்சம். இதை முன்னமே போட்டிருக்கலாம்! சரி இனி ஆனந்தமா தைக்கலாம்ன்னு மைண்ட் மில்க் குடிச்சுண்டேன்.

அப்போவும் என்னமோ சிக்கல். தையல் விழறதா என்னன்னே தெரியமாட்டேங்கறதே? சரின்னு மறுபடியும் எழுந்து போய் ரீடிங் க்ளாஸ் எடுத்து போட்டுண்டு வந்தேன். ஆஹ்ஹா.. என்ன துல்லியம்! இனி பரமானந்தமா தைக்கலாம்.  நூல் கோர்த்தாச்சு. நூல் கோர்க்கறதை பத்தி ஒரு அத்தியாயமே எழுதலாம். இந்த மெஷின் என்னமோ இடது பக்கம் கோர்க்கர டிஸைன். முதல்ல அதுவே வாகு இல்லை. யாருய்யா அது? எல்லா மெஷின்லேயும் அப்பிடித்தான் டிஸைன்னு சவிண்டு கொடுக்கறது? எனக்கு இப்புறம் தான் வாகுன்னு உஷா காராளுக்கு யாராவது எடுத்து சொல்லுங்கய்யா! ப்ளடி பிட்பாக்கேட்ஸ்!

முதல்ல thread takerல நூலை போடணுமா tension regulatorல போடணுமான்னு ஏக குழப்பம். தோராயமா ஒவ்வொரு வாட்டியும் போட்டுண்டு தைக்கறது. தைச்சும் பார்க்க வேண்டிது. தைச்சா ஓக்கே.. அல்லது tension regulatorன்னால tension எகிறி BP shoot up ஆகி நூலை பிய்ச்செறிஞ்சுட்டு கிச்சனுக்கு போய் ஆசுவாசப்படுத்திண்டு இன்னொரு நாள் தைச்சுக்கலாம்ன்னு மெஷினை கடாசிட வேண்டீது. இது நாள் வரைக்கும் ட்ரயல் & எர்ரர் தான். இன்னும் பெஸ்டு மெத்தட் என்னன்னு முடிவாகலை. அல்லது எனக்கு தெரியலை!

ஒரு சுயம்புவுக்கு இதான் லக்ஷணம்.

ஆச்சு. இப்படி கோச்சுண்டு அடிச்சு திட்டி எல்லாம் பண்ணினாலும், ஃப்ரெஷ்ஷா சனிக்கிழமை ஆறரைக்கு மெஷினை எடுத்துண்டு உக்காண்டா சமர்த்தா தைக்கும் அந்த குட்டிக்குஞ்சலம்.
சில சமயம் மட்டும் அந்த ரூம்லேந்து இந்த ரூம்க்கு ஷிஃப்ட் பண்ணினா தேமேன்னு ப்ரெய்ன் டெட் மாதிரி பாவ்லா காட்டும். மோட்டரை மாத்தி 1500 ரூபா எள்ளு வைச்சுட்டு மறுபடியும் முதல்லேந்து ஆரம்பிச்சேன் சமீபமா. காசு சேமிக்கற மஹா திட்டம்

முதல் வாரமே கடைக்கு போய் ஃபால், மேட்சிங் நூல்க்கண்டு(ம்ம்க்கும், இதுல ஒண்ணும் குறைச்சலே இல்லை) எல்லாம் வாங்கியாச்சு. தைக்க ஆரம்பிச்சா வழக்கம் போல எதாவது கோணங்கித்தனம் பண்ணியாகணுமே. மதர் தெரஸா நூறுவட்டம் சொன்னா, ஆனாலும் ஃபாலை மாத்தி தைச்சு வைச்சுட்டேன். அதென்னடான்னா பக்கித்தனமா வெளிப்பக்கம் முந்தானைலேந்து ஆரம்பிச்சு பல்லிளிக்கறது.

உக்காந்து பிரி பிரின்னு பிரிச்சு, மறுபடியும் சாக்ல மார்க் பண்ணி வைச்சுண்டு ஓரமாவே தைச்சேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு எதுக்கும் இருக்கட்டும்ன்னு தைச்சதை செக் பண்ணி பார்க்கலாம்ன்னு பார்த்தா, ஆரம்பத்துலேந்தே தையல் விழலை.

ப்ரோக்கிராமிங்ல sub procedureன்னு சொல்வாளே அப்படி இந்த இடத்துல மேல ஒரு பாராவை ரிஃபர் பண்ணிக்க வேண்டீதான். நூல் பிரச்சினை, பாபின் பிரச்சினை, த்ரெட் ரெகுலேட்டர், டென்ஷன் ரெகுலேட்டர் இன்ன பிற ஐட்டங்களை சரிபார்த்துண்டு மூணே நாள்ல ஒரு பக்க ஃபாலை தைச்சு முடிச்சு வெற்றி வாகை சூடினேன். இப்போ கரை பாகம் தைச்சாச்சு. மேலையும் தைச்சாத்தான் ஃபால் கம்ப்ளீட் ஆகுமாம். கரை தைக்கறதுக்குள்ளேயே எனக்கு மாசிகம் வந்துரும், இப்போ இன்னொரு பக்கமும் தைக்கணுமாம். இதெல்லாம் யாரு கண்டுபிடிச்சா? ஒரு பக்கம் தைச்சு பாருங்க அப்போ தெரியும்.. எத்தனை வாட்டி நூல் கோர்க்கணும், எத்தனைவாட்டி ஃபோன் பார்க்கணும்.. (ரகுவரன் வாய்ஸ்)

எனக்கு பர்ஃபக்க்ஷன் ரொம்ப முக்யம். அதுனால ஹெம் பண்ணலாம்ன்னு முடிவு பண்ணி, சமர்த்தா ஒரு குட்டி ஸ்டூலை முன்னாடி போட்டுண்டு ஹெம் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். வடிவேல் வெ. ஆ மூர்த்திக்கு சைக்கிள் சொல்லிக்கொடுத்தாப்புல அவ்வளோ துல்லியமான ஹெம்மிங் தையல்ன்னா பார்த்துக்கோங்களேன்! அற்புதம்! ஃபோட்டோ எடுத்து அம்மாவுக்கு அனுப்பிச்சேன். மதர் தெரஸா கண்ல ஜலம் வைச்சுண்டுட்டா! அவ்ளோ அருமைங்கறதுக்காக இல்லியாம், இப்படி ஒரு தையலை வாழ்க்கையில பார்த்ததே இல்லியாம்!

இப்படீ கோணங்கித்தனம் பண்ணிப்பண்ணீ ரெண்டு புடவைக்கு ஃபால் தைச்சு வெற்றி வாகை சூடியாச்சு. நானூறு ரூபாய் சம்பாதிச்ச வெற்றிக்கொக்கரிப்பு.. யாரு கிட்டே? ஏதோ ஒப்பேத்தினேனா இல்லியா? ஹ! எப்பூடீ?

இந்த சந்தோஷத்துல தூக்கமே வல்லேன்னா பாருங்களேன்?

நானூறு நானூறுன்னு பினாத்திண்டே இருந்தேன். கார்த்தால பார்த்தா இயர்ஃபோனை காணோம்! Sony MDR! சல்லடை போட்டு தேடியாச்சு. காணமே காணோம்.

ஆக, தி ஃபார்முலா இஸ் : நெட் ரெவன்யூ = 400, நெட் லாஸ்- 700 . 300 ரூபிஸ் ஊ ஊ ஊ

Wednesday, April 24, 2019

பிக் சேவிங்ஸ் டே

லாங் வீக்கெண்டா போன வாரம்? செம்ம போர். ஒரு பெரீய்ய்ய்ய துணிக்கடைக்கு போய் சுத்திப் பார்த்துண்டு இருந்தேன். எதாவது கோணங்கித்தனம் பண்ணாட்டா தூக்கமே வராதே!

முதல்ல ப்ரிண்டட் லெக்கிங்ஸ்...ஆஹா இதே தான் அம்மு வைச்சுண்ட்ருக்கா.
மைண்ட் வாய்ஸ் : ஸோ? நீயும் வாங்கணுமா? எதுக்கு?
இல்லே, அவ தான் வாங்கசொன்னா.
மைண்ட் வாய்ஸ்: ஆஹ்ஹாங்
அதை மதிக்காம அந்த வெள்ளை ப்ரிண்டட் லெக்கிங்ஸை எடுத்து தோள்ள போட்டுண்டேன்

அப்புறம் அந்த காட்டன் ஸ்கர்ட்...
மைண்ட் வாய்ஸ்: உன்கிட்ட தான் ரெண்டு ஸ்கர்ட் இருக்கே? அதெல்லாம் எங்கே?
ஆமால்ல? காணோம்.. ஷெல்ஃப்ல இருக்கும். ஒழிச்சா கண்டிப்பா கிடைக்கும்.
மைண்ட் வாய்ஸ்: அப்போ இன்னைக்கு வீட்டுக்கு போய் ஷெல்ஃபை சுத்தப்படுத்து. இதை கீழே வை.
ஆஹ்ஹான்.. அதெல்லாம் முடியாது. இந்த லெமென் யெல்லோ கிடைக்கவே கிடைக்காது
அடுத்த க்ஷணம், அந்த லெமன் யெல்லோ ஸ்கர்ட் என் தோளில் மாலையாக தொங்கியது

ஆஹ்ஹா.. இந்த மாதிரி பேட்சு வொர்க் பண்ணினாப்புல என்கிட்ட ஒரு சல்வார் இல்லை.
மைண்ட் வாய்ஸ்: எடுத்துக்கப்போறே இல்லியா?
ஸைஸ் தெரியலை. ட்ரயல் பார்ப்பேன், சரியார்ந்தா கண்டிப்பா வாங்குவேன். 799/-.. டேக்கவே ப்ரைஸ்.. கிடைக்கவே கிடைக்காது

ஆஹா.. ரேயான் நைட் ஃப்ராக்..
மைண்ட் வாய்ஸ்: முண்டம், இதெல்லாம் போட்டுனா உன் உடம்புக்கு எரியும்
பரால்ல.. எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. சூப்பர் ப்ளாக் ப்ரிண்ட். கிடைக்கவே கிடைக்காது

ஆஹ்ஹா ஆஹ்ஹா.. ரெண்டு ஷார்ட் குர்தா 500 ரூபாயா.. எப்பிடி கட்டுப்படி ஆகறது? என்னுடைய வெள்ளை குர்த்தா மஞ்சளாகி பத்து பைஞ்சு மாசமாச்சு. இதை வாங்கியே தீருவேன். அந்த கனகாம்பரக்கலரும் வெள்ளையும் என்னுது. எனக்கே எனக்கு.. ஆமா சைஸ்? எதுக்கும் ரெண்டு சைஸ் எடுத்துக்கறேன். போட்டுப்பார்த்துட்டு வாங்கலாமே?

இப்படியா ஒவ்வொண்ணா எடுத்துண்டே வந்தேன். மொத்தம் 13 உருப்படி ஆயிடுத்து. என்னமோ காவடி எடுக்கறாப்புல தோள் பூரா துணி மாலை. சேல்ஸ் கேள் வினோதமாய் என்னை பார்த்தா. கடையில் ஷாப்பிங் பண்ணீண்டு இருந்த சில கஸ்டமர்ஸ் இவ ஏதோ வண்ணாத்தி போல்ருக்குன்னு நினைச்சிருக்கலாம்.

டூ யூ வாண்ட் எ bag மேம் என்று கேட்ட சேல்ஸ் கேளை மதிக்காமல் ட்ரயல் ரூமை நோக்கி றெக்கையை கட்டிண்டு பறந்தேன்.

”எப்படியும் ஐயாயிரம் ரூபாய் எள்! துணி வாங்காதே.. சொன்னாக்கேளு, வேண்டாம். சமர்த்தோல்லியோ.. பீரோல வைக்கவே இடமில்லை”

இந்த மைண்ட்வாய்ஸை ஒழிச்சுக்கட்ட என்ன தான் வழின்னே தெரியலையே?

பெண்கள் ட்ரயல் ரூம் வாசல்லே ஒரு 56 லேடீஸ் கையில் பைஞ்சு உருப்படிகளை வைச்சுண்டு தேவுடு காத்துண்டு இருந்தாங்க. விசேஷம். மணி இரவு 8:45. இந்த கூட்டம் ட்ரயல் பார்த்து வெளில வர எப்படியும் மூணு நாளாகும்.

ஏமாற்றத்தின் உச்சகட்டத்தில் அழுதுண்டே மாலை `சாத்தினாள்`ன்னு பாடிண்டே தோளின் மாலைகளை எடுத்து அங்கிருந்த ஏதோ ஒரு ஹாங்கரில் போட்டேன்.
அந்த (போட்டுக்கவே போட்டுக்காத) பலாசோ பேண்ட், லெமன் யெல்லோ, கனகாம்பரம், வெள்ளை, கருப்பு இத்யாதியை களைஞ்சுட்டேன். அப்பறம் இன்னும் மூணு நாலு அத்தியாவசிய ஐட்டங்களை மட்டும் ஷ்யூரா ஷ்யூரான்னு என்னையே நான் கேட்டுண்டு மைண்ட் வாய்ஸ் கதறக் கதற எடுத்துண்டு பில்லிங்கை நோக்கி நடந்தேன்.

திருப்பதி தேவஸ்தானத்துல ஸ்வாமியை பார்க்க நிலைப்படி கிட்டக்க ரெண்டு மூணு க்யூவை ஒண்ணா விடுவாங்களே, அப்படி ஒரு கூட்டம் அலைமோதுது. அப்போத்தான் புரிஞ்சுண்டேன், அது தான் பில்லிங்காமா. மணி ஒன்பது. சத்தியமா கடையெல்லாம் சாத்த மிடியாது. எனக்கோ நடந்து நடந்து ஓய்ஞ்சு போச்சு. இனி நம்மாலாகாது சாமி! இன்னைக்கு லீவு. அது தான் காட்டுக்கூட்டம். பேசாம நாளைக்கி வந்து வாங்கிக்கலாம்ன்னு எல்லாத்தையும் வைச்சுட்டு ஓடியாந்துட்டேன்.

நாளைக்கா? அது எந்நாளைக்கோ, தெரியாது.. ஏதோ அல்ப்ப சந்தோஷம்.

கடையை விட்டு வெளீல வரும்போது யதேச்சையா என் கண்ல பட்ட வாசகம் : பிக் சேவிங்ஸ் டே

😉😉😉😉

மை மைண்ட் வாய்ஸ் இஸ் வெறி வெறி ஹேப்பி மச்சி!
🤩🤩🤩🤩🤩

Saturday, September 15, 2018

September days 2

வழக்கமாக எப்போதாவது அழைத்துப் போக வரும் cab டிரைவர்கள் நினைவில் இருப்பதில்லை. அதிகாலை நான்கு மணிக்கே ஃபோன் செய்து ஐந்து மணிக்கு வருவதாக சொல்லி, ஐந்தரைக்கோ ஐந்து நாற்பதுக்கோ வருவார்கள். நாம் கிளம்பி செருப்பெல்லாம் போட்டுக்கொண்டு கீழே காத்துக்கொண்டிருப்போம். சிலர் ஐந்து இருபது என்றுவிட்டு ஐந்து மணிக்கே ஐந்து பேர்களை அழைத்துக்கொண்டு வந்து காத்திருப்பார்கள். நாம் அப்போது தான் இந்த குர்த்தாவின் பேண்ட் எங்கே தொலைந்தது என்று தேடிக்கொண்டிருப்போம்.    அதே மிஸ்டு கால், அதே மத்திய கைலாஷில் திரும்பும் ரோலர் கோஸ்டர் வேகம். யார் என்னவென்று பெரிதாக ஒன்றும் நினைவிருக்காது அவர்களை.

இன்றும் அப்படித்தான். தினேஷ் என்று ட்ரூகாலர் சொல்லியது. சுமார் 24 வயதிருக்கலாம். கண்ட்ரோல்டு ட்ரைவிங் திறன். எவ்வளவு வேகமெடுத்தாலும் சரேலென்று அதிக ஜெர்க்கில்லாமல் பயணிகளையும் துன்புறுத்தாமல் நிறுத்திவிடுவார். தேவைக்கதிகமாக ஒரு வார்த்தை பேச்சு கிடையாது.

தி நகர் உஸ்மான் ரோடு சர்வீஸ் லேனில் நகைக்கடைகள் வழியாக போய் டெர்மினஸ் பின்னால் ஒரு பெண்ணை ஏற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஈரத்தலையை க்ளிப் போட்டுக்கொண்டு, பைக்குள் இயர் ஃபோனை தேடிக்கொண்டே வெளியில் பார்த்தேன்.

 இந்த சர்வீஸ் லேன் இருக்கிறதே.. மகா தொந்திரவு. பிக்கப்புகளும், வண்டிகளும், ஆட்டோக்களும் ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு அடுத்தவர்களை கஷ்டப்படுத்துவதில் படு திறமை.  இது போறாதென்று பொதுமக்களும் இஷ்டத்துக்கு நடப்பார்கள். இரு சக்கர நாற்சக்கர வண்டிகள் அடுத்தடுத்த சந்துகளின்று சரேல் சரேனென்று திரும்பும். சம்பந்தமேயில்லாமல் கார்கள் நிற்கும். நான் ஓட்டினால் படு கோபமாக ஹார்ன் அடித்துக்கொண்டே தான் மிக அக்ரெஸிவாக போவேன்.

என்ன இது சர்வீஸ் லேனில்  தினேஷ் இவ்வளவு  மெதுவாக ஊர்ந்து செல்கிறாரே என்று பார்த்த போது தான் புரிந்தது.

முன்னால் ஒரு மீன் பாடி வண்டி முழு லோடுடன் ஒருவர் அழுத்த முடியாமல் அழுத்தி சென்று கொண்டிருக்கிறார். தினேஷ் ஹார்ன் அடிக்க கைகளை நகர்த்தி திடீரென்று பின்வாங்கி அமைதி காத்தார். மீன்பாடி மெதுவாக, மிக மெதுவாக சர்வீஸ் லேனிலிருந்து நகர்ந்து மெயின் ரோட்டில் கலந்ததும் சரேலென்று வேகமெடுத்து சில மைக்ரோ நொடிகளில் அடுத்த பாய்ண்ட்டில் நின்றது. ஆச்சர்யபட்டேன்.

கொட்டும் மழையில் கோயம்பேட்டில் சாலையைக் கடக்க நினைத்த அத்தனை பேரும் தொப்பலாக நனைந்திருப்பதை பார்த்தும் சர்ர் சர்ரென்று நிறுத்தாமல் போன வண்டிகளை நினைத்து பார்த்த போது தினேஷ் வித்தியாசமானவராகத்தான் தெரிந்தார்.

சட்டென்று தினேஷ் மேல் மரியாதை அதிகரித்து . நெகிழ்தேன்.

இனி தினேஷை மறக்க மாட்டேன். எல்லோரிடமும் கற்க நிறைய்ய இருக்கிறது. 

September days...1

தி நகர் டெர்மினஸ்ல நின்னுண்டா பஸ் வர்றதுக்குள்ள ஊர்ப்பட்ட வம்பு சேகரிக்கலாம். வேடிக்கை பார்க்கறதுங்கறது எங்க பஸ் பிக்கப் பாய்ண்டு பக்கத்துலேயே உக்காந்து இருக்கற பூக்காரம்மாவுக்கும் எனக்கும் பரம இஷ்டம்.

எனக்கென்ன கடுப்புன்னா பூக்காரம்மா நாள் பூரா அதான் செய்யறா. எனக்கு இப்போ பஸ்சு வந்துடுமே!

அந்த பூக்கார அம்மா வேற  படு அழகு. பெரீய்ய பொட்டு + பளீர்ன்னு பல்வரிசையுடன் கூடிய சிரிப்பு. காரே பூரேன்னு ட்ரெஸ் பண்ணிண்டு ஆபீஸ் போற எனக்கு தினோம் பூ விக்க ட்ரை பண்ணுவா. செல்லிங் ஸ்கில்ஸ் கத்துக்கலாம். "இன்னிக்கு ஆடிபூரம்மா பூ வாங்கிக்கம்மா. இன்னிக்கு கிர்த்தியைம்மா" இப்படி தினோம் எதாவது சொல்லுவா. நானும் "நான் போறது ஆபீஸுக்குங்க" ந்னு சொல்லி சிரிப்பேன். சினேகமா பார்த்து தலையாட்டுவா.

********

கமிங் பேக் டு தி நகர் டெர்மினஸ், சுவாரஸ்யத்துக்கு பஞ்சமேயில்லை. டெர்மினஸ்லேந்து பஸ்ஸை  நகர்த்தி உஸ்மான் ரோடுக்கு நடுவே கொண்டு வந்து  நிறுத்தி எங்கிருந்தோ காளகேயர்களை போல பஸ்ஸை பிடிக்க வெறியுடன்  ஓடி வரும் பயணிகளை அன்புடன் அக்காமடேட் செய்யும் டிரைவர்கள் இருக்கிறார்களே. .அவர்கள் எல்லோருக்கும் என் நமஸ்காரங்கள். அப்படி ஏத்திக்கும் போது, ரோட்டில் கடகடன்னு வண்டிகள் சேர்ந்துடும்.பின்னாடி முப்பது வண்டிகள் நின்னுண்டு இருந்தாலும் வயசான ஆண்களும் பெண்களும் இருபது பேருடன்  பாட்டி & தாத்தா  தம்பதி சமேதரா ஏறும் வரைக்கும் 9M டிரைவர் பொறுமையா வண்டியை நிப்பாட்டி, அவங்களை ஏத்திண்டு போவார். அவங்க ஏறும் வரை பின்னாடி காத்திருக்கும் வண்டிகள் எதுவும் ஹார்ன் அடிச்சு யாரும் கடுப்பேத்தாம இருந்தது பார்த்து எனக்கு மஹா ஆச்சர்யம். இன்னொண்ணு, ,நீ என்னமும் பண்ணு, பப்ளிக் சர்வீஸ் தான் எனக்கு முக்கியம், இவங்களை ஏத்திக்காம நான் கிளம்பறதா இல்லைங்கற அந்த டிரைவரின்  ஆட்டிட்யூடுக்கு நான் பரம ரசிகை.பின்னாடி நிக்கறவங்களுக்கு வேற ரக்ஷையில்லை. பஸ் கிளம்பினாத்தானே இவங்க் போக முடியும்? எல்லாருக்கும் எப்போவும் அவசரம்.

OMRல் பஸ் ஓட்டுறது ஒண்ணும் சாமானியமில்லை. சிக்னல் போட்ருக்கோ இல்லையோ மக்கள் பாட்டுக்க ஜாலியா ரோட்டை கிராஸ் பண்ணுவாங்க. யாருக்கும் அடித்தவங்களை பத்தின அக்கறையோ அவங்க அசெளகர்யத்தை பத்தின ஞாபகமோ இருக்கறதில்லை. பஸ்ஸுக்கு வழி விடாம மெதுவா மத்தியிலேயே டூ வீலர் போயிண்டு இருக்கும்.
இம்மீடியட் ரைட்ல திரும்ப வேண்டியவன் இடது பக்க கடைசி லேனிலிருந்து கண்டுக்காம வலது பக்கம் போவான். நல்ல புத்தியிருந்தா சில சமயம் இண்டிக்கேட்டர் போடுவான். அனேகமா கெட்ட புத்தி தான்.
ஐடி பெண்கள் எல்லாரும் நடு ரோட்டில் காதில் இயர் ஃபோன்ஸ் வைச்சுண்டு கேட் வாக்கிங் தான். எவன் எக்கேடு கெட்டு போனா எனக்கென்ன? அப்புறம் பெங்காலி அஸாமி நேப்பாளி மக்கள் குமார் சானுவை செல்கானில் அலற விட்டுண்டு சோகத்துடன் நடப்பாங்க.  பஸ்ஸில் முன்னாடி உக்காண்டா இவங்க பண்ற அராஜகத்தைல்லாம் பார்த்தா நமக்கு BP எகிறிடும். அதனால பின்னாடியே உக்காண்டுக்கறது.
இவங்க அத்தனை பேருக்கும் பொது மன்னிப்பு வழங்கி, அமைதியின் திருவுருவாக வாட்ஸப் பார்க்காம பஸ் ஓட்டிண்டு போற அம்மஹானுபாவனின் திருவுள்ளாத்தை என்னன்னு சொல்லி பராட்டுறது?
*****

Wednesday, November 22, 2017

Biiiiiiiigg fun!

Duday's memareez on paacebuk
1985ன்னு ஞாபகம். விஜயவாடா வாசம்.  பிக்ஃபன் வாங்கி சாப்பிடுவோம். bubble விட தெரியாது ரெண்டு பேருக்கும். ஆனா மேக்ஸிமம் மென்னுட்டுத்தான் அதை கட்டிலுக்கடியில, ட்ரெஸ்ஸிங் டேபிள் ஸ்டூலுக்கு சைடுல ஒட்டி வைக்கறது. ஸ்கூல்லன இருக்கவே இருக்கு பெஞ்சு!

எனக்கு செம்ம்ம்மையா அடி கிடைக்கும்போது மை லைஃப் எனிமி, “வேணுங்கட்டிக்கி வேணூம்”ன்னு கத்திண்டே குதிச்சு, கை தட்டி ரகளை பண்ணுவா.  ஆனா நான் இருக்கேனே.. பரம சாது.. மனசுல கல்மிஷம் ஒண்ணும் இல்லை எனக்கு. கை தட்டி குதிச்சு வேணுங்கட்டிக்கி வேணும்ன்னு எல்லாம் சத்தம் போட மாட்டேன்.. உள்ளூர ரசிச்சு சிரிச்சுப்பேன். அப்படிப்பட்ட மனித குல மாணிக்கமாகிய நான்... யாருய்யா மூஞ்சிக்கி நேரா வந்து துப்பறது? போங்கய்யா தள்ளி!

இந்த பப்பிள்கம்மை மெல்லும்போது, இடையில் வேறு ஏதாவது திங்கவோ குடிக்கவோ நேர்ந்தால், அதை ஒரு தட்டில் ஒட்டி வைச்சுட்டு, அந்த வேலையை முடிச்சப்புறம் அதை திருப்பி எடுத்து போட்டு மெல்லுவது..  அதுல என்ன பிரச்சினைன்னா ரெண்டு பேரும் ஒரே பச்சைக்கலர் பிக்ஃபன்னை ஒரே தட்டுல மென்னுட்டு வைப்போம். அப்படி ரெஸ்யூம் பண்ணப்படும் போது”அம்மா இவ என் பப்பிள்கம்மை எடுத்துண்டுட்டாம்மா” என்ற பழிச்சொல்லுக்கு நான் கிட்டத்தெட்ட அடுத்த 20 வருஷம் வரை ஆளேனேன்னு உங்களுக்கு எல்லாம் சொல்லியா தெரியணும்? நானா இருக்கக்கொண்டு அந்த மாதிரி ஒரு கிராதக தங்கையுடன் ஒரே குடும்பத்தில் இருந்தேன். வேற யாராவது இருந்திருந்தால், உடனே டிக்கெட் வாங்கிண்டு செல்வராகவன் படத்துக்கு போயிருப்பாங்க!

இப்படித்தான் ஒரு நாள் சாயந்திரம் பப்பிள்கம் வாங்கிண்டு வந்து மென்னுண்டு இருந்தோம்.. டீவீ பார்த்துட்டு, டின்னர்க்கப்புறம் நான் துப்பிட்டு படுத்துண்டேன். இது என்ன பண்ணித்துன்னு தெரியலை. காத்தால இது முடியெல்லாம் தலைகாணியில ஒட்டிண்டு .. ஹாஹா..ஹேஹே.. ஹூ ஹூ.. ஹைய்ய்ய்ய்யா.. ஜாலி! அப்படீன்னு பி.எஸ் வீரப்பா ரேஞ்சுக்கு சிரிச்சுண்டேன்(மனசுக்குள்ளே தான்).

தி மதர் தெரஸா பயந்து ஓடி வந்து பார்த்தாங்க. என்னம்மா ஆச்சுன்னு ஒரே கவலை துக்கம். அது தலைகாணியை தலைமுடியில இருந்து பிய்க்க முயற்சி பண்ணிண்டு இருந்தது. ஒரே அழுகை. அது தூங்கறதுக்கு முன்னாடி பப்பிள் கம்மை துப்பலை. அதனால வாயில இருந்த பபிள் கம் தூக்கத்தில வெளியில வந்து ஈஷ் பூஷ்ன்னு தலைகாணிக்கும் அவள் தலைக்கும் கல்யாணம் பண்ணி வெச்சுடுத்து! இவள் முடியும் அந்த தலைகாணியும் இணை பிரியா கணவன் மனைவி ஆயிடுத்து.

ஆனா அம்மாக்கு கெட்ட புத்தி. அந்த அன்பு ஜோடியை பிரிச்சே தீரணும்ன்னு கத்திரிக்கோலை எடுத்துண்டு வந்து நறுக் நறுக்குன்னு சைடு வாக்குல தலைகாணியிடம் அன்பு கொண்ட முடியை வெட்டி விட்டுட்டாங்க.. மீதம் உருப்படியா இருந்த முடியில ஒரே ஈஷ் பூஷ்ன்னு பப்பிள்கம் ஒட்டிண்டு இருக்க, அதையெல்லாம் மஞ்சள் ஹேலோ ஷாம்பூ கொண்டு மூணு நாலு வாட்டி அலசி, இனிமேல் பப்பிள்கம்மே வாண்டாம்ன்னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா ஆர்டர் போட்டாங்க.

அப்பெல்லாம் நாங்க ரெண்டு பேருமே ரொம்ப முடி கான்ஷியஸ். அய்யிய்யே.. என்ன இப்படி இருக்கு இவ முடின்னு ரொம்ப கிண்டல் அடிச்சேன். இதைக் கவனிச்சு ஆறே வயசுதான்னாலும் குமுறிக்குமுறி அழுதா.. என் நீண்ட முடியை பாத்து ஒரே வயத்தெரிச்சல் ஆஃப் தி! இத இத இதத்தானே நான் எதிர்ப்பார்த்தேன்?

நாள் பட, சைட்ல கொஞ்சூண்டு முடி ரொம்பவே அழகா காதுக்கிட்ட விழ ஆரம்பிச்சு அது ஒரு ஸ்டைலா ஆயிடுத்து. அப்புறம் என்ன பழைய படி அவளுக்குத்தான் மவுஸு.. நான்ஸென்ஸ்!!!

ரங்குவின் ஃபோட்டோகிராஃபிக் எக்ஸ்பர்ட்டீஸ்

ரங்குவின் ஃபோட்டோகிராஃபிக் எக்ஸ்பர்ட்டீஸ்

அதாவது, சின்னவயசுலேந்தே எனக்கு ஃபோட்டோல 'விழறது'ன்னா ரொம்ப ஆசை.

ஃபோட்டோக்கள்ல இருக்கறதை  குறிக்க, பல மொழிகளில் பல மாதிரி verbs வரும். மஹா சுவாரஸ்யம். ஃபோட்டோவுல ’விழறது’ எண்பதுகளின்  சொலவடை. தெலுங்கில் , “ஃபோட்டோ திகுதாமா?” ஃபோட்டோவில் ’இறங்கலாம்’, ஃபோட்டோவில் இறங்கினான்.. இப்படி ‘இறங்கறது!’ இந்தியில் ஃபோட்டோ கீஞ்ச்ச்னா, ஃபோட்டோ லேனா.. எடுக்கறது, இழுக்கறது..  :) இண்ட்ரெஸ்டிங் ரைட்? வேற ஒரு பஜிவுல இதை அலசலாம்.

இந்த கல்யாணங்கள்ன்னா மாப்பிள்ளை அழைப்பு கார் ஊர்வலத்துல மாப்பிள்ளை பக்கத்துல போய் உக்காந்துப்பேன். அப்பெல்லாம் மொத்தம் ஒரு மூணு ஃபோட்டோ எடுப்பா. அதுல மாப்ப்பிள்ளை அழைப்பு ஊர்வலமும் ஒண்ணு.

போகட்டும். பொண்ணாத்து சைடுன்னா பந்தில உக்காண்டு இருப்பேன். விடியோ எடுப்பாளேன்னு. வாயை ஹிப்போப்போட்டமஸ் மாதிரி திறந்துண்டு போஸ் கொடுக்க வேண்டீது,, எம்பாரஸ்மெண்ட் இல்லியோன்னு கொஞ்சமாவது சூடு சுறணை. ம்ஹூம். அப்பாவி ஜனங்கள்.

நமக்கே நமக்குன்னு ஒரு பதி தேவ் வந்தாச்சு. இனி நாம இஷ்டப்பட்டாப்ல ஃபோட்டோல்லாம் அவர் எடுப்பார்ன்னு ரொம்ப ஆசையா தான் கல்யாணம் பண்ணிண்டேன். என் மச்சினர்கள் எல்லாருமே அருமையான கலைக்கண்ணோட்டம் உடையவர்கள். ஒருத்தர் ப்ரொஃபஷனல் ஃபோட்டோகிராஃபர். அவ்ளோ நயமா எடுத்துக் கொடுப்பார். இவரும் இருக்காரே! ராமா.. இன்னி தேதி வரை, ஒரு ஃபோட்டோன்னா ஒரு ஃபோட்டோ சரியா எடுத்ததில்லை.

எடுக்கும்போதே அம்பது ஃபோட்டோ எடுப்பார். ”ஒண்ணாவது தேருமோன்னு ஒரு நப்பாஷை தாம்மா”ம்பார்!
”ம், அம்பதுல ஒண்ணு கூட இல்லியேன்னா?” அதுக்கப்புறம் எழுதும் படி இல்லை வர்த்தமானங்கள்.

ஒரு ஷாட்டை மீடியமா எடுக்கணும்ன்னு நாம நினைச்சுண்டு இருப்போம். இவரானா லா..................................................ங் ஷாட்டா எடுத்து வைச்சிருப்பார். நானே ஒரு புள்ளி மாதிரி தெரிவேன்ன்னா பார்த்துக்குங்கோளேன்?

கொஞ்சம் சாதாவா எடுங்கோன்னா, என்னிக்கி கதகளி மேக்கப் மாதிரி மையெல்லாம் அழிஞ்சு கோரமா இருக்கேனோ, அன்னிக்கீன்னு க்ளோஸப்பா எடுத்து வைச்சிருப்பார். அருண் வருண் சாப்பிடல்லைன்னா வாட்ஸப்பில அனுப்பி சாப்பிட வைக்கலாம். அம்மா எப்போவும் இவரைத்தான் கேக்கறா ஃபோட்டோ எதுவும் எடுத்தேளா இன்னிக்கீன்னு. அந்த அழகுல இருக்கு நிலவரம்

நெக்ஸ்ட், ஷேக். ஒரு ஃபோட்டோ கூட கையை ஆட்டாம எடுத்ததேயில்லை. இந்த உக்கந்துண்டே சிலர் காலை ஆட்டிண்டே இருப்பாளே? (எங்கவ்வா, வீடே ஆடிப்போயிடும்ன்னு சொல்லுவா) ஸேம் சிண்ட்ரோம். இவருக்கு கை ஆடிண்டே இருக்கும் போல்ருக்கு. சமஸ்த்த ஃபோட்டோக்களும் ஷேக் மயம். இவர் துபாய்ல இருந்தா? ஃபோட்டோக்களும் ஷேக்காவா இருக்கணும்? காட் நோஸ் (ரோலிங் ஐஸ்)

அப்புறம் ஃபோட்டோக்கு முக்கியமா வேண்டியது ஃப்ரேம் பார்க்கறது. லெவல் பாக்கறது. இவர் மண்டை மட்டும் ஃபுல்லா வரும். என் பாதி கண்ணு மட்டும் இருக்கும். முகம் கட். இப்பிடில்லாம் தான் எடுப்பார்.

ஒரு ஃபோட்டோ எடுக்கறோமே, முடி அட்ஜஸ்ட் பண்ணனுமா? நெக்லஸ் பெண்டண்ட் ஓக்கேவா இருக்கா? ஜிமிக்கி கோணிண்டு இருக்கா? வகிட்டு குங்குமம் மறுபடியும் வெச்சுக்கணுமா? நெத்தில எண்ணெய் பேட்ச் இருக்கா? ஐலைனர் ஸ்மட்ஜ் ஆயிருக்கா? சாரி ப்ளீட்ஸ் முன்ன பின்ன இருக்கா? ஒண்ணும் பார்க்கறதில்லை. அப்படியே பிஸி ஸ்ரீராம்ன்னு நினைப்பு எடுத்து தள்ளிடுவார். ஃபைனல் அவுட்புட் என்னமோ காமா சோமான்னு ஃபோட்டோ!

கிச்சன்ல நின்னுண்டு ஒரு செல்ஃபி எடுத்துக்கலாம்ன்னு நினைச்சு மேல கேமராவை புடிச்சுண்டு ஃப்ரேம் பார்த்தப்போ பயந்தே போய்ட்டேன். பேக்கிரவுண்டில் பரண். அப்படி ஒரு ஊழல்! செல்ஃபி எடுக்கும் ஐடியாவை கைவிட்டேன்.

ஆனா இவர் இருக்காரே, சரி அப்படியே எல்லாமும் பிக்சர் பெர்ஃபக்டா இருந்தா, பேக்கிரவுண்டில் கொசுவத்தி இருக்கும், துவைச்சு காய்ஞ்ச துணி மலை இருக்கும். சுருணை இருக்கும், நாலு பிளாஸ்டிக் கவர் இருக்கும். டோர்மேட் மடிஞ்சிருக்கும். ஸ்க்ரீன் சுருக்கு மாட்டிண்டு இருக்கும். ரெண்டு கரண்டி நாலு ஸ்பூன் ஒரு காபி டம்ப்ளர் டபரா,  அவிழ்த்து போட்ட பனியன் இருக்கும்.  ஒரு பிளாஸ்டிக் பக்கெட், ஒரு மக், ஒரு டூத் பிரஷ், ஒரு மாய்ஸ்சரைஸிங் க்ரீம், ரெண்டு சீப்பு, ஒரு காய்ஞ்சு போன தாம்பூலம், நமுத்து போன பிஸ்கட் பாக்கேட்,  தூரக்க ஜட்டி இருக்கும்! நாராயணா.. கொஞ்சம் கலைக்கண்ணோட்டம் வேண்டாம்? இப்பிடியா ஃபோட்டோ எடுப்பா?

இன்னிக்கி NGSல “ எங்களையெல்லாம் ஒரு ஃபோட்டோ எடுங்கோ”ன்னு சொன்னேனா? ஃபோட்டோ எடுக்கறேன்னு சொல்லிட்டு ரொம்ப நேரம் எடுத்துண்டே இருந்தார். என்னாச்சுன்னு போய் பார்க்கறேன், ஓவரா பவர் பட்டனை அழுத்தி ஃபோனையே ஆஃப் பண்ணிட்டார். இந்த அழகுல உன் ஃபோன்ல டச் ஒர்க்காகலைன்னு பீலா வுட்டிங்ஸ். ப்ளடி பிட்பாக்கேட் ரங்ஸ்! ஆன் பண்ணி பாக்கறேன், ஃபோட்டோவையும் காணோம் ஒண்ணையும் காணோம்

இருட்டுல ஒரு க்ருப்பி  எடுத்து எல்லார்கிட்டேயும் வாங்கிக்கட்டிண்டேன்.

மூன்றாம் பிறை நட்புக்கள்

மூன்றாம் பிறை நட்புக்கள்

போடி ஒண்ணாங்கிளாஸ் ஃப்ரெண்டு சங்கெய்ராஜ் ஹிண்டு நர்ஸரி & பிரைமரி ஸ்கூல் ஃப்ரெண்டு. அவன் ரொம்ப நல்லா படிப்பான். போடிலேந்து அப்பா கூட விஜயவாடா போனதுனால அவன் ஃப்ரெண்ட்ஷிப்பை இழந்தேன்.

ஃபணி பூஷன், ஸ்ரீலக்ஷ்மி, ஸ்வர்ணலதா இவங்க என்னுடைய பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட்ஸ் விஜயவாடா வரை. அப்பாக்கு ஹைதரபாத் ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆச்சு அவங்களையும் இழக்க வேண்டியதா போச்சு. ஸ்ரீலக்ஷ்மி எனக்கும் நான் அவளுக்கும் ஹைதிராபாத் வரைக்கும் லெட்டர் எழுதிண்டு இருந்திருக்கோம்.

அதுக்கப்பறம் ஆனந்தி லக்ஷ்மி. லக்ஷ்மி அதி மதுரமான ஜாலி நட்பு. ஹோஸூர்ல படிக்க போய்ட்டா. அவளும் கட்!

வந்தனா ஷர்மா அப்பா பேங் குவாட்டர்ஸில் ஃப்ரெண்ட். ரொம்ப காலம் வரைக்கும் லெட்டர் எழுதினோம். அவங்கப்பாவுக்கும் ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகி டெல்லி போய்ட்டாங்க. இப்போ டச்ல இல்லை.

நான் சொல்றதை நீ எதுவும் ஃபாலோ செய்யறதே இல்லை, இனிமேல் கன்ஸல்டேஷன்னா ஐஞ்சு ரூபாய் கொடுன்னு புது டெக்னிக்கில்  என்னை திருத்த முயற்சி பண்ணின சுகன்யா சத்தியமா அபூர்வமான ஃப்ரெண்ட்! அவளும் கடந்து போயாச்சு.

ஸ்ரீனி - அபூர்வமான நட்புன்னா அவந்தான். எல்லாம் சரியாகி நல்ல காலம் பிறக்கும்ன்னு எப்போவும் எனக்காக ப்ரே பண்ணுவான். மெய்ல் அனுப்புவான். இப்போ ஐயா கொஞ்சம் பிசி. குடும்பஸ்தன் ஆகிட்டான்.

ஸ்வப்னா வர்கீஸ் பெங்களூர்ல பூத்த நட்பு. படு க்யூட், ஜாலி கேள். அவளோட பெங்க்ளூரில் சுத்தியது மறக்கவே முடியாது. ஆட்டோல எல்லாம் உரக்க பாட்டு பாடுவோம் லூசு மாரி!

சரத் இவனை மாதிரி ஒரு ஃப்ரெண்டு கிடைக்க என்ன தவம் செய்தனைன்னு தான் நினைச்சுக்கணும். படு க்யூட்ன்னா படு க்யூட்! என்னிக்கும் என் லிஸ்டுல இவனும் இவன் லிஸ்ட்ல நானும் உண்டு.

அப்றம் நம்ம மகேஷ். அவந்தான் இந்த பொன்னியின் செல்வன் பார்த்திபன் கனவெல்லாம் படிக்க சொல்லி உயிரை வாங்கி ப்ளாக்லாம் ஆரம்பிக்க சொல்லி, நான்லாம் எழுதி தமிழ்ச்சேவை பண்ணிண்டு இருக்கேன்! பகவானே! தம்பி இப்போ ஒரு வாட்சப் க்ரூப்ல பல ஃப்ரெண்டிக்களோட போனாப்போறதுன்னு என்னையும் சேர்த்து,  அதுல அளந்து விட்டுண்டு இருக்கான்.

அப்பறம் முக்கியமா இன்னும் ஒரு சிலர்.

ஏன் மூன்றாம் பிறைன்னா நம்ம லைஃப்ல ரொம்பவே சில நாட்கள் தான் ஆக்டிவா இருப்பாங்க ஆனா மிகப்பெரிய தாக்கத்தை உண்டு பண்ணிடுவாங்க. அந்த நினைவுகளை அசை போட்டே சந்தோஷப்பட்டுண்டு இருப்போம். அவங்க கூட செலவழிச்ச நேரமும், சிரிச்சதும், பாடினதும் அழுததும் நினைவுக்கு வந்துண்டே இருக்கும்.

ஹ்ம். இன்னைக்கு ஃப்ரெண்ட்ஷிப்டேல்லாம் இல்லதான். ஆனாலும் எல்லாரையும் நினைச்சுக்க இந்த போஸ்ட் ஒரு வடிகாலா இருக்கே!

I miss you all my dear ones!

 (இப்போ ரஸ்னா வந்து நான் உன் ஃப்ரெண்டு இல்லையா மைக்கேலும்பான், ராஸ்கோலு)

Friday, November 4, 2016

ஹரே க்ருஸ்ணா...

ஸ்கூல்ல சேர பேரண்ட்ஸுக்கு இண்டர்வ்யூ வைக்காத ஒரு இனிமையான வெள்ளெந்தியான காலம் அது. வருஷத்தோட எந்த பகுதியானாலும் ஈஸியா எந்த குழந்தைக்கும் எந்த க்ளாஸ்லையும் சேர அனுமதி கிடைக்கும். இப்போ மாதிரி யாதொரு கெடுபிடியும் இல்லாத அழகான குழந்தைப் பருவத்தையும் மணமான நிறைய நினைவுகளையும் அள்ளித்தந்த காலகட்டம். 

எனக்கொரு ஆறு வயசு இருக்கும், சிவகாசியில யூகேஜியோ ஏதோ படிச்சுண்டு இருக்கேன். 

 அது ஒரு கேள்ஸ் ஸ்கூல். பெரீய்ய்ய்ய்ய்ய்ய கேட் இருக்கும். நுழைஞ்சதும் மைதானம். ஏகப்பட்ட மரங்கள் கேட் கிட்டக்க.. குல்மொஹர்? ஸ்கூல் பேர் நினைவில்லை. 

ஸ்கூல்ல க்ரூப் டான்ஸ்க்கு செலக்ட் பண்ணினா.

க்ரூப் டான்ஸ்ன்னா உடனே பத்மா சுப்ரமண்யம், யாமினி கிருஷ்ணமூர்த்தி ரேஞ்சுக்கு நினைச்சுண்டு கலாய்க்க ரெடியாகும் எனிமிக்களுக்கு ஒரு ச்சின்ன ஸ்பாய்லர் அலர்ட் - எனக்கு பெரூசா டான்ஸ் ஆட ஸ்கோப்லாம் இல்லை. சும்மா ஒரு குழலை இடது கைல வைச்சுண்டு கோபியர்கள் நடுவுல ஓடிண்டே இருக்கணும். குறும்புத்தனத்துடன் சிரிக்கணும்.  கோபியர் ஜடையை பிடிச்சு இழுக்கணும். இப்படி ரொம்பவே காம்ப்ளெக்ஸ் மூவ்ஸ். அப்போவே சேலஞ்சஸ் எடுத்துக்கணும்ங்கற மெண்டாலிட்டி பாருங்களேன், எனக்கு?ச்ச, மிடில! (இதைப் படிக்கற உங்களுக்குமா? அடடே!)

சாயந்திரம் ஸ்கூல் முடிஞ்சு தினமும் ரிகர்ஸல். அப்போ, சொல்லப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட லைன் வரும்போது ஒரு வெண்ணெய் பானையை கீழே போடணும். ஆனா ரிகர்ஸல் அப்போ அது உடையக்கூடாது! அப்படி மெள்ள போடணும். சின்ன குழந்தைக்கு எப்படி அதெல்லாம் தெரியும்? ஏதோ போடுவேன். அது பாட்டுக்கு உருண்டு ஓடும் பாவம். நல்ல வேளை உடையாது.  எல்லா ரிகர்ஸலப்போவும் அம்மா என் கூட இருப்பார்.  அக்காஸ் எல்லாம் தமிழ்ல சொல்ற இன்ஸ்ட்ரக்க்ஷன்களை அப்படியே எனக்கு  தமிழ்ல சொல்லுவா. அம்மாவுக்கு இந்த ஆண்டுவிழா, டான்ஸ் இதிலெல்லாம் ஆர்வம் அதிகம். ஸ்டெப்ஸெல்லாம் சஜஸ்ட் பண்ணுவா. 

ஃபைனலி,  அந்த ஆண்டுவ்ளா டேயும் வந்தது. ப்ளூ கலர் பவுடர்ல்லாம் லைட்டா போட்டு விட்டா. தலையில மயில் பீலி வராப்ல ஒரு ஹேர் மேக்கோவர். அதைச்சுத்தி பூ.  மத்தபடி பீதாம்பர வஸ்த்ரம். ஒரு அக்கா எங்கிருந்தோ ஏகப்பட்ட நகை (வாடகைக்கு?) எடுத்துண்டு வந்து எனக்கு போட்டு விட்டா. 

இடுப்புல ஒட்டியாணம் மாதிரி ஏதோ ஒண்ணு, கழுத்துக்கு ஏகப்பட்டது (இன்க்ளூடிங் காசுமாலை! அப்பெல்லாம் அது ரொம்ப பெரிய விஷயம்) 
குறிப்பா வலது பக்கம் நெத்திலேந்து அப்படியே தொங்கறாப்புல ஒரு நகை. ப்ரேஸ்லெட்டோ? தெரியலை. 

”மா, கிருஷ்ணர் வளையல் ஜிமிக்கில்லாமா போட்டுபபார்?”ன்னு எல்லாம் கேட்க தெரியாத வயசு.

டான்ஸ் அப்போ ஒரு நெர்வஸ்னெஸ்ஸும் இல்லை. சொல்லிக்கொடுத்தாப்புலையே ஜாலியா ஆடினேன், ஓடினேன், ஜடையை பிடிச்சு இழுத்தேன், பானையை ஓங்கி போட்டேன், ஏற்கனவே பல வாட்டி கீழ போட்டதால வீக்கான பானை, நான் போட்ட போடுல சுக்கு நூறாக உடைஞ்சுடுத்து. ஷப்பா.. வாட்டெ ரிலீஃப்! 

எல்லா அக்காக்களுக்கும் ஒரே சந்தோஷம். டான்ஸ் முடிஞ்சதும் ”இவளை இப்படியே ஒரு ஃபோட்டோ எடுத்தப்புறமா,  நகைல்லாம் கழட்டிடலாமா?”ன்னு அம்மா அந்தக்கா கிட்ட ரிக்வெஸ்ட் பண்ணிண்டார். ரிக்‌ஷால ஸ்டுடியோ போனோம். ஒரு சின்ன ஸ்டூல் மேல நிக்க வைச்சு ”எங்கே ஃப்ளூட்டை வைச்சுண்டு போஸ் குடு பார்க்கலாம்ன்னு சொன்னதும், தப்புத்தப்பா வலது பக்கம் ஃப்ளூட்டை வைச்சுண்டு நின்னேன். சந்தோஷத்துல கவனிக்க மறந்துட்டார் போல்ருக்கு அம்மா. ஃபோட்டோகிராஃபரும் க்ளிக்க, அது ஒரு லெஜெண்டரி ஃபோட்டோ ஆகும்ன்னு அப்போ நினைக்கலை. கூகிளிருக்கும் வரை இந்த ஃபோட்டோவும் இருக்கும்! 

இன்னிக்கும் இந்த ஃபோட்டோவின் அழகே தப்பு தப்பா ஃப்ளூட்டை மாத்தி வைச்சுண்டு நிக்கற அந்த இன்னொசென்ஸ் தான். 






Sunday, April 5, 2015

ஹெல்லோ மை டியர் காலியா

”ஏய் என்ன?”
மெளனம்.
”நேத்திக்கு ஏன் வர்ல?”
அதுக்கும் மெளனம்.
”காத்தாலேயே சாதம் போட்டேனே? சாப்பிடலையா?”
அவன் மெளனமா வாணலியையே பார்த்துண்டு இருந்தான்.
”என்ன அப்படி உனக்கு? சாதமே சாப்பிடாதே! எப்போப்பாரு, தோசை, பஜ்ஜி, வடை, மிக்ஸர்ன்னு எண்ணெயிலேயே மிதப்பியா?”
மெளனம். இப்போ இன்னும் உத்து வாணெலியையே பாத்தான்.
”பூரி வேணுமா?”
மீண்டும் மெளனம்.
”சரி கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு, தரேன்.”
சமர்த்தா பக்கத்துல உக்காந்தான்.
வேகமா மாவை திரட்டி அவசர அவசரமாக பண்ணி, பொறிச்சு எடுத்து, ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு, அந்தப் பூரியை சுக்கு நூறாய்க் கிழிச்சு அவன் திங்க செளகர்யமா போட்டேன்.
தான் மட்டும் திம்பான்னு பாத்தா, சத்தம் போட்டு ஊரைக்கூட்டி, பூராப்பய புள்ளையையும் கூப்பிட்டு, அப்படி ஒரு அழிச்சாட்டியம்.
தனக்கு வேண்டிய ஒரே ஒரு பீஸ் பூரியை வாய்ல கவ்விண்டு ஏதோ ரொம்ப அர்த்தமா என்னைப் பாத்துட்டு, தலையை சாய்ச்சுட்டு கிளம்பிப் பறந்து போயிட்டான் அவன்.
அவனை எனக்கு இப்போ சமீபமாத்தான் பரிச்சயம். ஜூன்ல வீட்டை மாத்தினோம் இல்லியா? அப்போந்து தான். டெய்லி நான் கிச்சன் ஜன்னலில் வைக்கும் ஐட்டங்களுக்கு முதல் விசிறி- என் டிஃபன் ஐட்டம்ஸ், பட்சணங்கள், மம்மு எல்லாத்தையும் முதலில் அவனுக்கு தான் ஆஃபர் பண்ணுவேன். நான் பேசுறதையெல்லாம் அமைதியா நின்னு கேட்டுப்பான். சில சமயம் திட்டுவேன். சில சமயம் கொஞ்சுவேன். இப்பெல்லாம் நன்னா புரிஞ்சுக்கறான். அவனும் என்கிட்டே ஏதோ சொல்ல வராப்ல தோணும். சில சமயம் பறந்து வருவான். ஜன்னலில் ஒண்ணும் இல்லாட்டா ஏமாற்றத்தோட கிளம்பிடுவான். சில சமயம் ஜன்னல் க்ரில் வழியா மூக்கை விட்டு பார்ப்பான். சத்தம் குடுப்பான் எனக்கு. அவன் பசியைப் பொறுத்தது.
மை டியரஸ்ட் காலியா - the crow!

The big robbery

”நாம எல்லாரும் போனா எடுத்துண்டு வந்துடலாம்”
”சரி”
”எப்போ போகணும்?”
”இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல”
”நானும் நீயும் போதுமே”
”இல்லே நிறைய பேர் இருந்தா இந்த ஆப்பரேஷன் ஒரு கேக்வாக்”
”ஓ”
”நீ போய் அவனையும் கூட்டிண்டு வா. நானும் போய் இன்னும் ரெண்டு பேரை கூட்டிண்டு வரேன்”
”சரி”
”மீட்டிங் பாயிண்ட்? மைதிலி ஸ்ட்ரீட் நம்பர் 5, மொட்டை மாடியில”
”நேரம்? ”
”பகல் 12.00 மணிக்கு”
”ஓக்கே”
இடம்: மைதிலி ஸ்ட்ரீட், நம்பர் 5 நேரம் 12.00 மணி
”இதோ பாருங்க, யார் யார் எதை எடுக்கறீங்களோ உங்க செளகரியம். 2 நிமிஷம் தான் ஆப்பரேஷன் டைம். அதுக்கப்புறம் ஒருத்தரும் இந்த ஏரியாவுலேயே இருக்கக்கூடாது. பறந்துடணும். எதுவா இருந்தாலும் நான் கம்யூனிக்கேட் பண்ணுவேன்”
(கோரஸாக) ”யெஸ் பாஸ்”
மொட்டை மாடியின் குட்டிச்சுவரில் உட்கார்ந்திருந்த எல்லாரும் மெதுவாக அந்தப்பக்கம் குதித்து வந்தார்கள். ரங்க நாயகி மாமி வடாம் வற்றல் அரிசி அப்பளம் எல்லாம் இட்டு வாயல் புடவையின் நாற்புறமும் கல் வைத்திருந்தாள்.
நாலா புறமும் சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு ஒரே கவ்வு, மூக்கில் கிடைத்த வற்றல், காலையில் பிழிந்த கருவடாம், பாதி காய்ந்த அரிசி அப்பளம் எல்லாவற்றையும் லாவகமாக கவ்விக்கொண்டு எல்லோரும் பறந்தார்கள்.

சாயங்காலம், ”இந்த காக்காக் கூட்டம் பண்ற ரகளை தாங்கலை!” என்று அங்கலாய்த்தவாறே ரங்க நாயகி மாமி மிச்சமிருந்த வடாம் அப்பளங்களை அள்ளி எடுத்துக்கொண்டு போனாள்.

Thursday, July 24, 2014

பார்த்திபன் கனவு.



Dear All,
Parthiban Kanavu is ready to be launched on 7th Aug 2014.
This indeed is nothing but the sweat and blood of months of hard work by Sri Bombay Kannan Kannan and his team. Needless to say that I am so proud to be playing a tiny role as compared to the relentless efforts of Sri Bombay Kannan.
The CD can be purchased for for Rs 200 on 7th Aug. For bookings please contact Sri Bombay Kannan at bombaykannan@hotmail.com or call his Mobile no 9841153973
Here is a very Humble request. By sharing this message link among your friends, you would support & honor all the artisans and hard work in bringing this legendary work to light.
Thank you and best regards,
Ananya Mahadevan.

******************************************************

பார்த்திபன் கனவு ஒலிப்புத்தகம் வரும் ஆகஸ்ட் மாதம் 7ம் தேதி வெளியிடப்படுவது அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் எல்லோரையும் அன்புடன் வரவேற்கிறேன் இதன் விலை Rs 250/ அன்று மலை அரங்கில் ஒலிப்புத்தகம் விற்பனைக்குக் உள்ளது 

அன்று ஒரு நாள் மட்டும் இதன் விலை Rs200/ மட்டுமே 

பிரதி வேண்டுவோர் முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம் 

வெளியூர் அன்பர்களுக்கு மறுநாள் அனுப்பி வைக்கப்படும் (courier charges extra)

7 தேதிக்கு முன்பாக பதிவு செய்து கொள்பவர்கள் அனைவருக்கும் இந்த ஒலிப்புத்தகம் Rs 2௦௦ க்கு தரப்படும்

உங்கள் விலாசம் mobile எண்ணுடன் அனுப்பி வைக்கவும் எத்தனை பிரதிகள் தேவை என்பதையும் எழுதவும் முன் பணம் ஏதும் இப்போது அனுப்ப வேண்டாம் உள்ளூர் அன்பர்கள் விழாவில் கலந்து கொள்ள அன்புடன் அழைக்கிறோம் email bombaykannan@hotmail.com
Mobile no 9841153973

Wednesday, June 25, 2014

தூசி உறிஞ்சி

தூசி உறிஞ்சி

இன் 1992ல மை நைனா சென்னைக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகி வந்தார். ரெண்டு எஸ்டாப்ளிஷ்மெண்டா இருந்ததில் இருந்து சிங்கிள் எஸ்டாப்ளிஷ் மெண்ட் ஆனதிலிருந்து கொஞ்சம் செழிப்பா இருந்தோம்.

ஒரு நாள் சாயந்திரம் ஒரு ஆள் வந்தார். கையில ஒரு பெய்ய்ய்ய்ய Bag! வந்து அம்மாகிட்டே ஏதோ சொன்னார். அம்மாவும் தி நைனா வரும் நேரத்தை சொன்னவுடன் அவர் நைனா இருக்கும்போது வருவதாக சொல்லிட்டு போயிட்டார். எனக்கும் தங்கைமணிக்கும் ஒரே ஆசை! அப்படி என்னம்மா இருக்கும் அந்த பேக்லன்னு பேசிண்டு இருந்தோம்.

னெக்ஸ்ட் டைம் அவர், மை நைனா இருக்கும் நேரமா பார்த்து வந்துட்டார்! சார் சார்ன்னு மரியாகதையா பேசிண்டு வாக்யூம் க்ளீனர் விற்பதாகவும் யூரேக்கா ஃபோர்ப்ஸிலிருந்து வருவதாகவும் சொன்னார். மை நைனாவுக்கு அனாவஸ்ய செலவெல்லாம் பிடிக்கவே பிடிக்காது. மோரோவர் ராஜகுமாரின்னு ஒரு லேடி வேலைக்கு இருக்கும்போது எதுக்கு வாக்யூம் க்ளீனரெல்லாம்ன்னு அந்த சேல்ஸ் மேனை விறட்டி விட்டுட்டார். நான் தங்கை மணி அம்மா மூணு பேரும் புஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ன்னு ஆயிட்டோம்.

அடுத்த வாரம் அந்தாள் மறுபடியும் வந்தார். ”சார் நீங்க வாங்க வேண்டாம். எனக்கு டெமோ டார்கெட்ஸ் இருக்கு நான் இத்தனை பேருக்கு டெமோ காட்டியாகணும் ப்ளீஸ் டெமோ பார்த்துட்டு உங்க ஃபீட்பேக் சொல்லுங்க சார்”ன்னு கெஞ்சினார். இரக்க குணம் அதிகமாக படைச்ச மை நைனா இதுக்கு ஒத்துண்டார். அப்போத்தான் அதை முதன் முதலாக நாங்க பார்த்தோம்!

சிவப்பும் க்ரீமுமாக இருந்த அந்த வாக்யூம் க்ளீனரை பார்த்த நிமிஷமே 15 மெக்டவர் பர்கர்களுக்கு திறப்பது போல வாயை பிளந்தோம்ன்னா அது மிகையல்ல! (இதை வைக்கறதுக்கு ஒரு பேக் வேறு, ஹை பேக் ஃப்ரீயாம்மா) டெமோ ஆரம்பிச்சார். சக்‌ஷன் ப்ளோயர், அட்டாச்மெண்ட்ஸ், டஸ்ட் பேக், கார்ப்பெட் க்ளீனிங், பில்லோ க்ளீனிங், டீவீ க்ளீனிங் ரேடியோ க்ளீனிங், டைனிங் டேபிள் க்ளீனிங் சிங்க் க்ளீனிங்(ஹிஹி)  போன்ற பல விஷயங்களை டெமோவினார். ஆக்சுவலி ஒரு வெள்ளை கர்ச்சீப்பை அந்த ட்யூபில் சொறுகி, ”தலைகாணிக்குள் எவ்வளோ டஸ்ட் இருக்கு பாருங்க” என்று அவர் கர்ச்சீஃப்பின் ரவுண்டு வடிவ அண்டப்பிரபஞ்சத்தின்  அழுக்குத்திட்டை காட்டியப்போ நிஜம்மாகவே மிரண்டு தான் போனோம்!

டெமோ முடிந்து நன்றி சொல்லிட்டு அவர் போயாச்சு. போகும்போது ஒரு கார்டு கொடுத்துட்டு போனார். என்னிக்கி அந்த கர்ச்சீஃப் அழுக்கை பார்த்தோமோ அன்னிக்கே நானும் தங்கை மணியும் முடிவு கட்டிட்டோம் இதை வாங்கியே தீருவதுன்னு (பிற்காலத்துல அஃப்கோர்ஸ்) மை நைனா அண்டால் இதுக்கு சுத்தமா மசியவே மாட்டார்ன்னு தெரியும் எங்களுக்கு.

ஆனா பாருங்க, ஆச்சர்யம்ஸ் ஆஃப் இண்டியா, அவர் டீவீயின் ஸ்க்ரீனை அந்த நாஸில் அட்டாச்மெண்ட் கொண்டு உறிஞ்சினார் இல்லியா, அன்னீல இருந்து ”டீவி நல்லா தெரியுது இல்லே?”ன்னு அடிக்கடி மை நைனா சொல்லிண்டு திரிஞ்சார்.. (ஆமா பெரிய HDTV, துணியை வெச்சு துடைச்சுட்டு பார்த்தா நன்னாத்தான் தெரியும்)

மெதுவாக நைனா பேங்க்லிருந்து சுரேஷ் குமார்(அதான் அந்த சண்டாளனின் பேர்)க்கு ஃபோன் பண்ணி, வீட்டுக்கு வரச்சொல்லி, ஃபுல் பேமெண்ட் கேஷாவே கொடுத்து(அதுவும் ஏதோ லோல் போட்டு.. சாரி லோன் போட்டு) 4000 ரூபாயோ என்னவோ(அப்பெல்லாம் அது ஒரு 35000க்கு சமானம்) வாங்கினோமோ இல்லியோ.. அவ்ளோ தான்.. மெஷின் வேலையே செய்யலை!

சுரேஷ் குமார் அடுத்த பலியாடு தேடி பிஸி ஆயிட்டான் போல்ருக்கு! ஃபோன் பண்ணிப்பண்ணி பார்த்த நைனா செம்ம கோபம்ஸ். உடனே என்ன பண்ணினார் தெரியுமோ? கன்ஸ்யூமர் கோர்ட்டுக்கு பில்லுடன் ஒரு லெட்டர் எழுதி அதை சுரேஷ் டார்லிங்குக்கும் அனுப்பினார். அடுத்த நாளே லத்தி போட்டுண்டு சுரேஷும் இன்னொரு லேடியும் ஓடோடி வந்தாங்க. ”இன்ஸ்ட்ருமெண்ட் ஃபால்ட் சார். வேற மாத்தி கொடுத்துடறேன்”ன்னு மரிகாதையா சொல்லிட்டு, அடுத்த நாளே மாத்தி கொடுத்தாங்க! அன்னீல இருந்து என் வாழ்வே சந்தோஷமா மாறியது. நானும் தங்கைமணியும் எக்ஸைட்மெண்ட்டில் நீந்தினோம்!

முதல் ரெண்டு வாரம் தலைகாணி படுக்கை டைனிங் டேபிள் ஃப்ரிஜ் டீவீ ஃப்ளோரிங், டோர்மேட்(கார்ப்பெட் எல்லாம் இல்லை எங்காத்துல) எல்லாத்தையும் ஜரூராக க்ளீன் பண்ணினோம்.  அப்புறம் மூணு மாசத்துக்கு ஒரு வாட்டி ஜன்னல்ல்லாம் திறந்து விட்டு ப்ளோயர் போடுவோம். தூசி தூள் பறக்கும்!ஒட்டடை,  குப்பை, பல்லி , பூச்சி, எதுவானாலும் நொடியில் உறிஞ்சிடும்.”எந்த அட்டாச்மெண்டை எதுக்கு யூஸ் பண்ணனும்ன்னு நிம்மிக்குத்தான் நன்னா தெரியும்”ன்னு மதர் தெரஸா, வீட்டுக்கு வரும் மாமிகள் கிட்டே பீத்தினார். கால் சுளுக்கு வலின்னு வந்துட்டா எடு வேக்யூம் க்ளீனரை, வேப்பரைஸர்ன்னு ஒரு அட்டாச்மெண்ட் அதுல அம்ருதாஞ்சனத்தை போட்டு கால்ல காமிச்சுண்டா சூடான ஹெர்பல் காத்து வந்து கால்வலியை போக்கிடுமாம். என்ன எழவோ. அப்புறம் ஸ்ப்ரே பெயிண்டிங் பண்றதுக்கு ஒரு பாட்டில், அது இதுன்னு காலணாவுக்கு பிரயோஜனமில்லாத எக்கச்செக்க ஆப்ஷன்ஸ். ஹேர் ட்ரையர் ஆப்ஷன் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சு இருந்தது. ஆனா வழக்கம் போல  அவ்வா அதுக்கும் அப்ஜெக்‌ஷன்!

வாக்யூம் க்ளீனர் போட்டா, ஃபாக்ட்ரில மெஷின் ஓடுறாப்புல அப்படி ஒரு சத்தம்! தி நைனாவுக்கு சத்தமே ஆகாது. ஆனா அவர் செம்மையா கத்துவார், அதெல்லாம் நாம தட்டிக் கேட்கக்கூடாது! அடுத்த ரூம்ல இதை இழுத்துண்டே  போய் க்ளீன் பண்றது கஷ்டமா இருந்தது. கூடவே டஸ்ட் பேக்ஸ் மாற்றும் நச்சு! லா ஆஃப் டிமினிஷிங் மார்ஜினல் யூட்டிலிட்டியின் பிரகாரம், கொஞ்ச காலத்துலேயே வாக்யூம் க்ளீனர் வெறுத்துடுத்து! மை நைனா அதை பரண்ல எடுத்து போட்டார்.

முந்தா நாள் அதைப் பார்த்தேன். அதன் சிவப்புக்கலர் மேற்பரப்பில் ஒரே தூசி. அந்த க்ரீம்கலர் பரப்பில் எக்கச்செக்க ஒட்டடை !ஹும். எல்லாம் நேரம்.
;-) ;-)

Monday, June 16, 2014

ஸ்லீப்பர் பஸ்

ஸ்லீப்பர் பஸ்

எனக்கு வாழ்க்கையில் ஒரே ஒரு ஆசை தான். ஸ்லீப்பர் பஸ்ஸில் போகணும். அதுவும் பெங்களூர் போகணுங்கறது மட்டுந்தான். வழக்கம்போல இருக்கற குழப்பங்கள்ல அதெல்லாம் அடுத்த ஜென்மாவுல போயிக்கலாம்ன்னு விட்டுட்டேன். இது ஒரு இனிய சர்ப்ப்ரைஸ் ஏன்னா அஃபிஷியலா ஒரு கல்வித்திருவிழாவுக்கு  தஞ்சாவூர் போக அவாளே டிக்கெட்லாம் வாங்கிக்கொடுத்து முடிஞ்சா ஆவின்ல ஹாட்மில்க் வாங்கிக்கொடுத்து, அஷோக்பில்லர்ல வந்து பஸ்ஸேத்தியும் விடுறோம்னு சொல்லியிருந்தா. டிட்டோ அண்ணாச்சி மாதிரி அஹோ பாக்யம்ன்னு எக்ஸ்க்ளெய்ம் பண்ணிண்டே பஸ்ஸில் ஏறினேன்.

செம ப்ளெஸண்ட் சர்ப்ப்ரைஸ்!ஏன்னா அஜு ஒரு ஸ்லீப்பர் பஸ். அதுவும் ஏஜி! அக்கா... அச்சரா...ன்னு நம்பர் தேடிண்டு போனா கட்டக்கடைஜீ ஜீட்டு. சாரி, bed! அஜுல பாருங்க பழைய  Non-Ac  1990ஸ் டைப் பஸ்களையெல்லாம் சமீப காலத்துல ஸ்லீப்பர் பஸ்களா மாத்தி பிராணனை வாங்கறா! ரெண்டு நடிகைகளின் பெயர்களை இணைத்த
பஸ்ஸு கொம்பேனி. ஏற்கனவே இவா பஸ்ஸுல சீட்டிருந்தா அதுக்கு ஹேண்ட் ரெஸ்டு இருக்காது. ஹேண்ட் ரெஸ்ட் இருந்தா உட்காரும் இடத்துல ஸ்ப்ரிங் துருத்திண்டு இருக்கும் இப்படி எக்கச்செக்க நச்சூஸ். ச்சே ச்சே.. இதுல அப்படி ஒண்ணும் இருக்காதுன்னு மனஜை தேத்திண்ட்டேன்.

எல்லா ஜன்னல்களையும் ஸெல்லோ டேப் போட்டு ஒட்டி வெச்சிருக்கா. சரி சரி, தின்க் பாஸிட்டிவ்.. ஏறின உடனே இதையா கவனிக்கணும்?ன்னு மைண்ட் வாய்ஸ் திட்டித்து. எனக்கே எனக்குன்னு ஒரு சிங்கிள் படுக்கை. அதுக்கு கர்ட்டன் வேற! அஹோ பாக்யம்!

நெக்ஸ்ட் சென்னை கத்திப்பாராவுலேந்து மடையன் வலது பக்கம் திரும்பாம இடது பக்கம் திரும்பி அடையாறு நோக்கி போக ஆரம்பிச்சுட்டன்! ஈஸீயார் ரூட்டாம்! அடபிரும்மஹத்தி! ரோடோ நன்னாயிருக்காதுடான்னு நான் இங்கேந்து(மனசுக்குள்ளே) சத்தம் போட்டது டிரைவர் காஜுல விழவேயில்லை! கொஞ்சம் படுத்துண்டு பார்த்தேன். என்னமோ கிணத்துக்குள்ளே படுத்துண்டாப்புல ஒரு பீலிங்கி! கருப்பாக போன சிவப்பு உறையணிவிக்கப்பட்ட ஒரு தலைகாணி இருந்தது. முடிஞ்ச வரையில் அதை தூ....................ரக்க வெச்சுண்டு அதுக்கு மேல இவங்க குடுத்த ஒரு ஷாலை போர்த்திவுட்டு மண்டையை அதில் வெச்சுண்டேன். புஸுக்ன்னு ஒரு புதை குழிக்குள் என் மண்டை போயிடுத்து!

படுக்கையில படுத்துண்டப்போ எனக்கு  இதுல ராத்திரி பூரா போயாகணுமான்னு ஒரே மலைப்பு. ஏன்னா என்னமோ ட்ரெக்கிங் மாதிரி இருக்கு படுத்துண்டா. தலையில் ஒரு குழின்னா இடுப்புப் பகுதியிலேயும் சம்திங் ராங். குழின்னு எக்ஸாக்ட்டா சொல்ல முடியலை ஆனா இட் வாஸ் அப்நார்மல்!

எந்தப்பக்கம் படுத்துண்டாலும் அதன் எதிர்ப்பக்கம் தள்ளப்பட்டேன். இப்போ, வலது பக்கம் படுத்துண்டா இடது பக்கமா நாமளே ஆட்டோமேட்டிக்கா திரும்பப்படுவோம். பஸ்ஸின் ஆட்டம் அப்படி. க்ளாக்வைஸ் & ஆண்ட்டி க்ளாக்வைஸ் ரத்த ஓட்டம் இருக்கறாப்புல மோஷன் & ஸ்விங் இருக்கும்.2 டைமென்ஷனில் இடமிருந்து வலமாகவும் வலமிருந்து இடமாகவும் படுத்த வாக்கில் சுத்திண்டே இருப்போம். அடித்து துவைக்கப்பட்டாப்புல ஒரு ஃபீலிங்!

இதுக்கு நடுவுல ஏசி பிடுங்கல் வேறு. சுத்தமா எஃபக்டே இல்லை. வேர்த்து விறுவிறுத்துண்டு கர்ட்டனையெல்லாம் இழுத்து விட்டுண்டு இதென்ன இப்படி ஒரு செல்ஃப் டார்ச்சர் தேவையா? இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் அனன்யான்னு மை மைண்ட் வாய்ஸ் எள்ளி எள்ளி நகையாடித்துன்னா பாருங்களேன்!

நல்ல வேளை ஒரே ஆறுதல் அந்த பஸ்ஸில் படுக்கட்டு இரும்புல வெச்சிருந்தா. அந்தப் படிக்கட்டு இருந்ததோ நான் எதிர் திசையில போய் விழாமல் இருந்தேன். அப்படியே எதிர் திசை bedக்கு கீழே தூக்கியெறிப்பட்டாலும் அந்த எதிர் bedக்கும் பஸ்ஸின் தரைக்குமிடையேயான இடைவெளியில் சிக்கிண்டு ரொம்ப கஷ்டமாயிருக்கும்.ஸ்பீட் பிரேக்கர்ன்னா அப்படி ஒரு ஸ்பீட் ப்ரேக்கர்! தூக்கித்தூக்கி போடுறது! நாம பஸ்ஸில இருக்கோமா இல்லே பஸ் நம்ம மேல ஏறிப்போறதான்னு தெரியாத அளவுக்கு உடம்பு உபாதை பண்றது!

இப்படீ முழிச்சுண்டும் இல்லாம தூங்கவும் இல்லாம நானாவித சிந்தனைகள் என்னை ராத்திரி பூரா ஆட்டிப் படைச்சது! சில சமயங்களில் cliff hanger படம் மாதிரி எதையோ பிடிச்சுண்டு தொங்கறேன். சில சமயம் ஸ்பைடர் மேன் மாதிரியோ குறங்கு மாதிரியோ அங்கிட்டும் இங்கிட்டும் தவ்விண்டு இருக்கேன். ஆட்டம் மட்டும் நான்ஸ்டாப்! கண் திறக்கவேயில்லை ஆனா மூளை மஹா ஆக்டிவா ”ஏய் பத்திரம் விழப்போறே, ஜாக்கிரதை”ன்னு எச்சரிக்கை விடுத்துண்டே இருக்கு!

ஏதோ ஒரு அண்டிஸைரபிள் மொமெண்டில் மாயவரம் மாயவரம்ன்னு கத்திண்டே பஸ் பையன் வந்துட்டன். அட ராமா. இன்னும் தூங்கவே ஆரம்பிக்கலை அஜுக்குள்ளே மாயவரமா!ன்னு நினைச்சுண்டேன். அதிகாலை 3.30 மணி ! இன்னும் கொஞ்சம் அவஸ்த்தையின் எக்ஸ்டென்ஷனில் சேஃபாக தஞ்சாவூரில் இறங்கி கடவுளுக்கு நன்றி சொன்னேன்!

என்னது உங்க ஊர்ல கல்வித்திருவிளாவா? நானே தான் வரணுமா? என்னது ஸ்லீப்பர் பஸ்ஸா? சாரி, ஐயாம் நாட் கேம் ஃபார் திஸ்!

Related Posts with Thumbnails